Quiltwalhalla

Laatste dag, laatste kans; naar de quiltmarket in Cambridge. Een stralende dag, 30 graden, vanuit Harvard zag het eruit als een wandeling maar het was een 5 km tippel. Leuke huizen onderweg, wilde kalkoenen op de straat en uiteindelijk de beloning. Manlief aan de tafel met een drankje en ik in de stoffen ondergedompeld. 20 Fq, een paar yard rand en achtergrondstof en wat leuke quiltmallen verder zijn we maar met de bus terug gegaan. Naar het lunchwalhalla; een italiaans terras in de zon, heerlijke salade met een anini bella amore, overgoten met een welverdiend glaasje Pinot Grigio. Dat was het slot van deze week, nog een rondje door Boston gelopen, een uurtje gelezen in het park en nu op het vliegveld wachten op onze vlucht. Back to reality heet dat geloof ik....

America America

Wat is het toch bijzonder te zien dat amerikanen zo trots zijn op hun vlag, land en ... hun water.

Echt antieke quilts

Vandagg ben ik vanuit Boston met de trein naar Lowell gegaan. Doel van deze reis was het american textile history museum, met name de tentoonstelling Homefront & Battlefield, Quilts and context in the Civil War. Het was zeer de moeite waard, zoveel prachtige quilts uit 1850-1860. allemaal met hun verhaal, gerestaureerde quilts, van de waslijn geplukt door een verkleumde soldaat die er met zijn bajonet een gat in maakte voor zijn hoofd. Ook een quilt van de uniformen van twee broers, de ene vocht in het grijs tegen de ander in het blauw, moeder probeerde letterlijk het gezin weer aan elkaar te naaien na de oorlog. Drie uur later kon ik het toch niet laten de voor het museum gemaakte stofjes te kopen, even iets gedronken en weer terug naar Boston.

Mooi blauw is niet lelijk

Wat een dag.. Blauwe lucht met witte wolken en een huis dat steeds blauwer werd met witte kozijnen. Het is meer werk dan we hadden bedacht, maar met hulp van een onvolprezen schildervriendin zijn we toch een eind op weg. In de herfstvakantie gaan we weer verder, want eerst.... Boston!

Even zitten

Zojuist afscheid genomen van een groep van twaalf, ze hebben vanavond een workshop italiaans koken gevolgd en zijn vol eten en drinken afgereisd.
Ze hadden het heel gezellig samen aan tafel, kwam vast ook door 17!! flessen wijn die ze weggewerkt hebben.
Gelukkig kon ik vanmiddag nog even een begin maken met blok 8 van Jules. Morgen mag Jules mee naar Ameland, om acht uur vertrek ik met een zeer dierbare nicht naar haar huisje. Misschien een baantje golfen , zeker een grote strandwandeling en heel zeker gezellig eten bij Nobel in Hallum. Maandag rijden we via Groningen terug, achter in mijn auto staat de verhuizing van kind twee dat eindelijk een kamer heeft gevonden, als je dan toch in het noorden bent...

Mooi en meer niet

zeven uur 's morgens op de Kaag, net de bouwers weggebracht met het bootje. Had ik maar koffie, dan was mijn geluk compleet!

Dank jullie wel

Echt, het helpt; wat een enorme stroom lieve woorden en berichten kreeg ik van jullie na het overlijden van mijn harige vriendin Lotje. Het is nog steeds onwerlelijk, de bel gaat zonder gevolgen, we kunnen eten laten staan, je verwacht ieder moment het geluid van nagels op de vloer of die natte neus in je hand.
Een dierbare zweedse vriedin logeerde hier met haar hondje, zo konden we langzaam afkicken. Ze is nu weg en de stilte is oorverdovend.

Veel werk aan de winkel, vandaag beginnen ze met het neerzetten van ons nieuwe vakantihuis, al het voorbereidende werk is gedaan; er ligt een vloer op palen waar vanaf vandaak het huis komt. Spannend.
Toch nog maar even blok zes gemaakt van Home Sweer Home, ledig treuren is niets voor mij, omzetten die energie!
Prachtige lapjes gekocht in Naaldwijk bij de Quilthoeve, een tussenstop tussen het bezichtigen van de Maeslandtkering in de Waterweg en een middagje Delft, beide plaarsen blijven bijzonder, zeker voor een zweedse.

Verdriet...

Gisteren is totaal onverwacht onze Lotje overleden. Na een middagje haar lievelingsactiviteit te genieten, varen, wilde, en bleek later, kon ze niet meer van boord. Ik heb haar uit de boot in de auto getild en naar de dierenarts gebracht. Op de drempel was het afgelopen. Gelukkig weten we dat ze niet heeft geleden, ze had een interne bloeding die haar fataal werd.
We hebben haar begraven in onze boomgaard onder de Sterappelboom.

Met een beetje hulp.....

van de wegenwacht kwam ik toch nog thuis vannacht.
Het was onze maandelijkse vergaderavond van de Soroptimisten, zoals vaak reden we met elkaar. Een vriendin uit de buurt en een uit Dubai, omdat we elkaar niet dagelijks zien en spreken, kun je je voorstellen dat het een gekakel, gelach en gegil van jewelste was in de auto. Zo veel dat we nooit de waarschuwingspiep van de verlichting hebben gehoord! Gezellig en vooral lekker gegeten met elkaar, een heel leuke lezing gevolgd, de huishoudelijke vergadering uitgezeten en als toetje een drankje in de bar. Om elf uur de spullen bij elkaar geharkt en de vriendinnen verzameld, op naar de auto. Raar.... De deur gaat niet van het slot, dan maar handmatig (onze generatie kan dat nog). Starten, ho maar, gewoon echt helemaal niets. Andere vriendin erbij, de barman erbij, auto erbij en een setje startkabels; nog steeds niets. Er werd natuurlijk steeds harder gelachen, uiteindelijk de Wegenwacht gebeld en uitgelegd waar we stonden. Wat doe je dan, juist, terug de kroeg in en nog een drankje voor ons en water voor BOB uit Dubai.
We zagen na een half uurtje de lichten van de wegenwacht opdoemen, zijn startkabels deden het wel!!! Met angst en beven naar huis en veel en veel te laat het mandje in. Gelukkig hadden de thuisblijvers onze harige huisgenoot niet uitgelaten, dat was dus nog een nachtelijke dweilpartij ook!
Omdat ik echt noos was en toch niet iedereen midden in de nacht wilde wekken heb ik mijn woede gekoeld op het vijfde huiscvan Home Sweet Home, is dat blok tenminste ook af.

Om met een BNner te spreken: elluk nadeel hep se voordeel. Maar niet te vaak graag!

Wat een cadeautje

Dat heerlijke weer bedoel ik dan. Net als je denkt dat de zomer afloopt, doet ze nog even echt haar best! Morgen heeft de familie die hier op de warmste augustusdag een feestje gaf, weer een partij, een brunch dit keer. Om 12 uur eerst de koffie buiten en dan een uitgebreide brunch, een dessert/taartenbuffet tot slot met een glaasje prosecco. Iedereen kan dan nog iets drinken en om 15.00 uur ischet afgelopen. Snel aan boord waarschijnlijk, zwempakken aan en lekker afkoelen in de Kaag. Terwijl ik verzin wat er gegeten gaat worden kan ik altijd heerlijk steekjes maken; deel 12 van de Camelot zit dus in elkaar! Wat een prachtige stoffen heeft Dorry weer bij elkaar gezocht!

Dagje uit

Wat een feestje was het om met dat prachtige weer van gisteren naar Soestdijk te gaan. Om te beginnen was er de Esschertentoonstelling, verduisterde ruimtes met aangepast licht voolmet prachtige bekende en onbekende werken van Esscher. Aansluitend de tour du palais, leuk om te zien maar niet echt indrukwekkend. Je kunt je voorstellen dat toen Anna Pauwlona hier naar toe kwam, ze ogenblikkelijk aan het inrichten en decoreren sloeg. Zelfs nu is haar hand nog duidelijk aanwezig. Natuurlijk doe je daar inspiratie op, meteen maar even een koninklijk kamerscherm gefabriekt.
Buiten in de tuinen was een langoedfair, heel veel stands met heel veel dezelfde spullen, met af en toe een uitzondering, pain belge bijvoorbeeld, met overheerlijke broden!
In het opruimimgsrek bij Mongo een schitterende lange waxcoat gekocht, bontvoering uitneembaar en riempjes voor om je benen als je op je paard zit, fiets in mijn geval. Vilten hoed erbij van de buurstand en de winter kan beginnen. Deze decoratie wil ik jullie niet onthouden, een avondjurk van tule met bloemen!

Uitgeshopt.....

Voor ons blauwe huisje aan het meer hebben we gisteren de hele dag geshopt. Er moet zo veel uitgezocht worden en het kost zoveel tijd allemaal. De keuken is gisteren uitgezocht bij IKEA, een prachtig donkergrijze met een wit blad, niet te groot, er is niet veel ruimte en te weinig elektriek. Een gasfornuis dus met een simpele oven en een ijskast. Meer apparaten komen er niet! Meteen gistenavond op werkspot een advertentie gezet voor iemand die dat in elkaar kan zetten. De aanbiedingen stromen binnen.
Verder natuurlijk een WC en een douche, een fonteintje en een waterverwarmer. Vandaag verder, we hebben de scandinavische verf uitgezocht voor de buitenkant, schitterend oud blauw met witte kozijnen en zweeds rode luiken voor ramen en deuren.
Wat is een blok maken dan gemakkelijk, alles is voor je uitgezocht; het hoeft slechts in elkaar. Lekker om daarmee even rust te creeeren in je hoofd, en natuurlijk dat blok toe te voegen aan de verzameling! De laatste twee blokken zijn wel gequilt maarnog niet aan de anderen vastgemaakt, ik vind die hoeken zooo lastig, ik wacht tot ik er weer een rechthoek van kan fabrieken!

Regen ist best lekker...

Natuurlijk valt iedereen over me heen na deze woorden, maar mijn regenweekeinde was heerlijk!

Na alle gasten uitgezwaaid te hebben gisteren en de kamers opgemaakt te hebben, ben ik naar Lisse gereden. Daar zit Jacqueline van der Velden met haar quiltwinkel aan huis. Wat een stoffen, patronen en fournituren! Even helemaal los, je komt voor garen en gaat weg met veel stofjes, achterkantstoffen en natuurlijk het garen. Een aanrader.

Ook lekker is de regen voor mijn tuin, de pompoenen groeien als kool, de courgettes plukken we per tien en de prachtige wittevliegende schotels, de patisson is bijna klaar voor de pan of oven. De courgettes heb ik vanochtend maar direct verwerkt tot courgette-citrus jam. Ziet er een beetje vreemd uit maar smaakt hemels. Ook gelijk de emmer kwetsen verjamd, dat is meer herkenbaar als jam. Een lapje dat een miskoop bleek meteen in stukjes geknipt als dekseltje en klaar is Kees.

Vanmiddag even genoten in de polder, het leek wel een schilderij van Paulus Potter, rode koeien in de wei, molen op de achtergrond en als topping een oerhollandse wolkenlucht. Echt genieten dus. Toen we thuiskwamen kwam er een zwitserse ayto het erf oprijden; gasten die via dit blog geboekt hebben, wat een mop!

Breken en bouwen

Om half acht begon de sloop van ons oude vakantiehuisje, met de electricein ben ik ernaartoe gevaren om de meterkast te demonteren en de bouwstroom aan te leggen. Ik zeg wel wij, maar ik heb slechts de schroeven losgedraaid terwijl hij de bouwkast opbouwde. We hadden haast omdat om 9 uur mijn gasten wilden ontbijten. Het paste naadloos, de laatste eitjes zette ik neer terwijl de eerste gasten de trap afliepen! Dat is pas timing, geen minuut verspild. In de middag nog even met Lotje naar het eiland gevaren om te kijken wat er gedaan was, een grote kraan op de dijk en een noodsteiger voor de wal.

Gelukkig heb ik ook iets gebouwd vandaag; huis 4 vanHome Sweet Home, Thistle Hill. Op naar nummer 5, dan ben ik over de helft. Maar als ik het wel heb, komt morgen eerst deel zes van Jules, daar verheug ik me op! Eerst overdag de verjaardag vankind drie, ze wordt 18, al haar vriendinnen komen en eten gezellig mee, 's avonds gaan ze dan uit in Utrecht. Kan ik lekker lapjes aaien!

Even zitten...

Het is druk hier, heel druk. Al weken zijn alle kamers continu bezet, gelukkig vaak voor een paar dagen achtereen. Vrijdag de hele dag in de keuken gestaan voor een12,5 jarig huwelijksfeest dat hier zaterdag overdag plaatsvond. 35 personen, volwassenen en kinderen kwamen om 10 uur koffie met taarten eten en drinken. Om 11 uur werden ze opgehaald met een rondvaartboot en om twee uur waren ze weer hier. Door het prachtige weer was het een zwemlunch, wat een feest! Om zes uur vertrokken de laasten en kon ik doorsteken naar huis om mijn eigen feestje te vieren; ik was jarig zaterdag, niets bijzonders, ik werd gewoon voor de zoveelste keer 33. Omdat we vrijdag gewoon alles dubbel gemaakt hadden was het heel relaxed, familie en een aantal goede vrienden met hun kinderen schoven aan voor het familiediner a la italienne; veel eten, lang tafelen en goed begieten.

Zondagochtend was het even spitsuur, vier van de vijf kamers wisselden en het was heet. Gelukkig kun je hier snel afkoelen, je springt gewoon in de plomp! Oudste zoon had zijn jaarclub op zeilbezoek, helemaal verbrand kwamen ze van de plas. Alle tafels stonden van zaterdag nog in de dineropstelling dus bleef voor de gezelligheid de hele bups maar eten.

Vandaag tussen alle wassen door hebben we het laaste uit ons oeroude vakantiehuisje aan de plas gehaald; een soort Koko Petaloboot met tafels, lampen, matrassen en veel dozen. We hebben hard gesjouwd en vreselijk gelachen. Woensdag komt er een noodsteiger waar pontons aan kunnen leggen, het is niet over land bereikbaar namelijk. Woensdagavond is alles gesloopt en kunnen ze ons nieuwe huis neer gaan zetten; een hele evhte lichtblauwe noorse blokhut! Wordt vervolgd...

Vanavond maar eens een paar steekjes doen voor ik het verleer! Terwijl ik tussen de bedrijven door even de groententuin leeghaalde was ik jaloers op Turbo, een van onze jeweetwelkaters , hij lag echt te genieten

husselen maar...

wat er gebeurd is, is niet helemaal duidelijk, maar mijn blogs van de afgelopen maand zijn helemaal door elkaar gehusseld, kwamen we op 28 juli terug van vakantie, blijkt dit op 13 augustus te staan. Was het maar waar, we hebben al een drukke maand achter de rug en zijn bijna weer aan vakantie toe. Grapje...

Zaterdagavond was een succesnummer, een vegetarisch italiaanse kookworkshop, een heel leuk stel meiden die het einde van een vrijgezellenleven vanéén van hen kwamen vieren. Veel plezier tot in de late uurtjes.

Zondagochtend ging ontweede kind de wijde wereld in, na uitgeloot te zijn voor geneeskunde gaat ze nu farmacie studeren in Groningen. Ik heb haar met een vriendinnetje, twee fietsen en een wagonlading bagage naar Groningen gebracht. Met een tussenstop; een dierbare vriendin woont met haar man op de meest romantische plaats van Nederland op het Groningse platteland. Aangezien het voor ons niet de afstand is die je even rijdt om bij te leuten, wordt iedere gelegenheid aangegrepen om langs te gaan. Heerlijk een uurte of twee in de tuin gezeten met uitzicht op de hangbuikzwijntjes en de kippen met hun haan.

Door naar Groningen, kinderen afgezet in een studentenhuis waar je weemoedig van wordt; overal kleuren, teksten, posters en niet bij elkaar passende zooi maar oergezellig. Riante hoektuin aan twee kanten van het huis en kamers van 20 vierkante meter. Dat gaat wel goed daar!

Naar huis in precies twee uur, viel alles mee, prachtig weer en de meest spectaculaire vergezichten over het water en in de polder. Toch lekker om weer thuis te zijn na 528 kilometer...

Einde vakantie

Het zit erop, vandaag ons huis inleveren, formaat nederlandse stadsbus maar het rijdt als een autootje! Wel hulp nodig bij achteruit inparkeren!

Niemand rijdt meer voorbij

Na jaren sandwichborden of houten geschilderde borden aan het hek geknoopt gebruikt te hebben als wegwijzer voor onze gasten, hebben we nu een echt WELKOM met hoofdletters-bord. Voor mojn verjaardag van manlief kreeg ik dit bord bij de ingang van het erf en eenzelfde in een grotere maat aan het water bij onze gastensteiger! Nier meer te missen dus. Er komen nog haken aan voor het ophangen van een mededeling . In september wil ik op een mooie weekeinddag toch eens een bord ophangen met "theetuin open". Gewoon kijken wat er gebeurt, lekkere taarten, broodjes en een salade op de kaart, en afwachten. Misschien is het een succes en doe ik het vaker, misschien komt er niemand en eet ik er met de overgebleven taarten een paar kilo aan van frustratie.
Vanavond weer een kookworkshop italiaans, vegetarisch dit keer, voor de broodnodige verandering. Alles staat weer per gerecht op een blad in mijn oeroude reuzenijskast; handig is dat ding!
Gisteren vroeg iemand of ik Jules deel zes al af had, ik had niets laten zien. Klopt, volledig erbij ingeschoten maar hier is tie dan... Echt helemaal af. Ik heb het stuk nog niet aan de rest gezet omdat ik wil wachten tot ik een rechte naad kan maken, al die hoeken wordt ik niet goed van tijdens de quilt-as-you-go sessies. Even geduld, ik heb gezien dat blok zeven erbij nog steeds niet zorgt voor een mooie rechthoek over de volle breedte. Voordeel is we dat als je eenmaal alle stukken aan elkaar kunt zetten je ook meteen echt iets hebt!

Eindelijk reclame..

Op mijn auto dan, na vier jaar heb ik eindelijk de naam van mijn B&B op mijn auto laten zetten. Tot nu toe had ik prachtige magneetborden, intussen heb ik er wel tien versleten. Ze verkleuren een beetje, maar over het algemeen worden ze gewoon gestolen. Het echte ordinaire jatwerk; op het sportveld, op het parkeerterrein bij de supermarkt of in de parkeergarage. Wat een lol, niemand heeft er iets aan en het kost handen met geld. Vanaf nu verleden tijd, het zit muurvast dankzij de beletteraar in ons buurdorp.

Het is even een dagje rustig in de tent , vanochtend een amerikaans gezin met zes !! kinderen uitgezwaaid, de kamers schoongemaakt en de kamers van de blijvers een kattenwasje gegeven. Vanavond hele leuke gasten, een vader met zijn negen-jarige dochter. Ze zijn met de kano, 17 kilometer hebben ze getrapt en gepeddeld, de frietjes in de Vergulde Vos hebben ze echt verdiend!af en toe zat het weer niet mee, wat een zwarte luchten hadden we weer vandaag.

Voor mij is een vrije avond aangebroken; lekker alles in elkaar zetten van blok 4 van Home Sweet Home. Alle biaisbandjes zijn gestreken, de ramen, deuren en blaadjes geknipt, kortom, tijd voor steekjes!!

Gewoon een vrijdagmiddag....

Maar wel een heerlijke, met een zonnetje ziet de wereld er beter uit! Het is hier zo vol dat we zelfs de caravan hebben ingezet als kamer, uiteraard alleen voor vaak terugkerende gasten die je geen nee wilt verkopen. Ze mogen in de caravan als ze dat willen, uiteraard met full service. De afgelopen dagen heb ik heel langzaam afscheid genomen van een jetlag. Heel hard roep ik altijd dat het aanstelleritus is, iedere ochtend sta ik ook op om zeven uur, maar dat uren wakker liggen in de nacht moet je doorheen. Van drie uur is het nu even op de wekker kijken geworden, helemaal goed dus!

Ook heb ik weer de nodige steekjes gemaakt, Jules is zelfs helemaal bij en de Camelot hangt bij zijn voorgangers. Vandaag gewoon weer eens aan het nieuwe project verder; Home Sweet Home deel drie. Lekker een gestolen uurtje in het zonnetje op de gasten wachten, je doet meer dan je denkt.

Vanavond zouden we naar Paleis Soestdijk gaan, de openluchtopera. Helaas werden we om vier uur afgemaild, te veel slecht weer op komst, het wordt zondag nu. Iets om je op te verheugen. Nu we terug zijn van vakantie heb je ook weer zin om na te denken over wat er allemaal te doen is. We kregen een mail met een hele leuke link, je kunt wandelen , skeeleren of fietsen door onze prachtige polders voor het goede doel. De plaatselijke Rotaryclub en de ijsverenigingen van de Kaag en Braassemdorpen organiseren dit samen, de Kaag en Braassem Poldertocht, ze hebben zelfs een facebookpagina