Jules als Lotje of omgekeerd...

De laatste hand is gelegd aan het tiende blok van Jules. Wel met een eigen twist want de hond heet Lotje, naar mijn hondje dat ik vreselijk mis. We hebben ons opgegeven voor een nieuwe stabij, wel weer een herplaatser, voor een pub heb ik geen tijd. De ervaring leert dat je een hond van 5 of 6 jaar oud nog een prachtig leven kunt bieden.
Vandaag met een dierbare vriendin geluncht en naar het blauwe huis gevaren, wat is het toch prachtig op de plassen in november. Ze had net een nieuwe hond, een zwarte labrador, en, zoals iedere hond die ergens voor het eerst komt, alles ging fout. Mijn kippetjes zijn drie rondjes door een dolle hond door de tuin gejaagd, hij luisterde nergens meer naar racend achter bewegend speelgoed. Vervolgens spuugde hij twee keer in de keuken en draaide een drol op het terras. Volgende keer komt hij met kerst en gaat alles helemaal goed!

En toen was er post...

Mojn poppenquilt is af, terwijl hij gisteren gewassen en gedroogd werd haalde ik de post; pakketje van Dorry. Jules blok 10, één van mijn favorieten, de hond met dekentje en halsband waar ik natuurlijk geen Jules maar Lotje op ga zetten. Eerst moest ik nog even naar het blauwe huis, echt geen straf met dat prachtige weer van gisteren! De vloer voor de tweede en laaste keer geschilderd en lekker buiten in het zonnetje wat gedronken. Snel naar huis gevaren en lekker knippen, plakken en appiceren. Vandaag een werkochtend en een moedermiddag, er werd een boekje gelanceerd en zij kreeg het eerste exemplaar. Na het eten snel het schattige dekentje gemaakt en op de hond gemonteerd, morgen verder

Afwisseling

Omdat het wel heel veel van hetzelfde is, het applceren van 7.30 meter schulprand, heb ik geprobeerd eens iets op de naaimachine te maken, buiten kleding dan. Het werd dit kleine quiltje, Lincoln-logs genoemd. Een fluitje van een cent, precies snijden en met het1/4 inch voetje tijdens de naailes in elkaar gezet. Gisteren met de blauwe onmisbare het quiltpatroon erop getekend en vandaag ga ik de les machinaal quilten van Dorry eens in praktijk proberen te brengen...

Het lijkt al heel wat

Met een beetje passen en (beter) meten kon de randstof met een naadje toch precies uit de 'Bostonstof'. Met een paar kleine naadjes onder de applicatie past het precies. Van de 1,5 yard heb ik een stukje van 2 bij 8 inch over. Alles uitgetekend en toen geplakt. De komende week ben ik s' avonds wel aan het appliceren!
Vandaag overdag was het te mooi, we zijn met het bootje naar het blauwe huis gevaren en hebben de vloeren gelakt. De slaapkamers voor de tweede keer en de woonkamer voor het eerst. Woensdag is de oplevering en hoop ik ook de woonkamer voor de tweede keer te doen. Iedere keer nemen we een doisje mee dus de zooi die overal in huis klaarstaat verdwijnt langzaam. Na een zondagmiddagbezoekje aan mijn moeder en een ritje station voor kind 1, hebben we gezellig de restanten van een diner van gisteten gegeten. Er was een workshop voor 12 mannen met een diner aansluitend van 38! Het liep gesmeerd, de dochters hebben ieder 11 uur achtereen gewerkt en alle gasten waren tevreden. Vanochtend om 11 uur was iedereen vertrokken en begon mijn weekeinde!

Ik ga verhuizen....

Ik weet nog niet naar welk huis, nu ze aan elkaar zitten vind ik ze allemaal even leuk. Los had ik nog een voorkeur maar ik kan echt niet meer beslissen. Nu de rand, de versieringen zijn geknipt, de stof die ik vorege maand in Boston voor de rand heb gekocht is helaas 5 cm te kort. Voordeel is datik weer op jacht mag....

Eind in zicht

Het laatsteblok van de HSH is af, nu mogen ze aan elkaar en kan ik de rand gaan appliceren. Dadelijk maar eens de dozen rood op tafel om wat fraais uit te zoeken. De mal is al gemaakt en het blauwe stiftje ligt klaar!
Intussen even een schattig cadeautje afgemaakt, vorig weekeinde kreeg iedereen die hier was, van Janine van het Quiltgebeuren een pakketje van Atelier Soet Idee, een minimonogrammetje met achterkantstof en een kantje.

Rust in de tent

Even een dagje voor mezelf vandaag... Het is natuurlijk heerlijk dat iedereen zo graag komt en blijft hier, maar af en toe even niet is heel prettig. Na het oergezellige maar drukke weekeinde met het Quiltgebeuren in huis, wachtte de was, de strijk, de kamers en een workshop italiaans koken gisterenavond. Maar liefst 7 (zeven!!) zussen vierden een verjaardag met een zelfbereid diner. Wat een herrie! Het was heel geslaagd, heel ontspannen en niet eens zo heel laat. Half elf kwam ik thuis door de deur. Daar lag een verrassing van Dorry, prachtige stofjes! Allemaal voor de Antique Sampler van Margareth Mew. De stapel groeit gestaag, nu de tijd nog... Zoals het er nu uitziet wordt december iets minder hectisch dan november en kan ik op mijn gemak beginnen met deze prachtige quilt!
Toch nog een affo(tje) te melden, het huisje van atelier Soet Idee is af, gisterenmiddag terwijl de meiskes van de naailes aan het werk waren heb ik het karton geknipt, stukjes vulling erop geplakt en de borduurtjes erop gespannen. Alles in elkaar geprutst en: Klaar is Kees!

Bed, breakfast en quilts: Einde quiltwalhalla

Bed, breakfast en quilts: Einde quiltwalhalla

Einde quiltwalhalla

Vanmiddag om drie uur vertrokken 9 dames naar huis. Het Quiltgebeuren jaarlijkse uitje zat er weer op. vrijdagmorgen kwamen ze bepakt en bezakt, naaimachines, quiltringen, borduurwerken en een reuzenhoeveelheid stof. Messen, linealen, scharen en snijmatten werden uitgestald, de strijkijzers aangesloten en de kwek op aan! Oergezellig. Gelukkig mocht ik meegenieten, Willy bracht een tasje met schattige stoffen voor me mee; pure verwennerij! Ook met het weekeindproject kon ik meedoen, het huisje van Atelier Soet Idee met borduurtjed erin! Terwijl iedereen gisteravond zat te eten, heb ik snel mojn huisje turkish red geschilderd. Dit was een succes, vanochtend tijdens het ontbijt heb ik er nog twee geschilderd, noors blauw dit keer. Juist ja, restje van het Blauwe huis. Els heeft alle foto' s gemaakt dus die komen een volgende keer!
Ook een safari door de Bollenstreek stond op het programma; bezoek aan Samsara quilting in Lisse. Even gebeld van te voren vanwege de enorme invasie maar zelfs het aantal was geen probleem; de koffie was zelfs bruin! Vol tassen en zakken kwam de meute terug, helemaal opgewonden van zoveel mooie stoffen. Janine had nog een verrassing, ze had een zak scraps meegekregen om te verdelen; de DDD van de Bijenkorf verbleekten.
Iedereen kreeg ook nog een verrassing van het Quiltgebeuren, een lief minimonogrammetje met achterkantstofje, kantje en garen, weer een project to do!
Hier draaien intussen de wasmichines, er is gezogen en gedweild en de rest zien we morgen wel; vanavond lekker mijn borduurtje voor het rode huis afmaken

Quilt as you don't go

Foutje, alles gemeten, afgetekend, afgeknipt en aan elkaar gezet. Vol verwachting openvouwen en dan, aaahhhhhh
Intussen zit het wel goed, dit was de afdeling zonde van mijn tijd!!!

Ziekenhuishek

Vandaag met mijn moeder in het ziekenhuis geweest voor een staaroperatie. Als je dacht dat je de enige was, vergeet het maar. Lopende bandwerk. Omdat je er wel even zit had ik gisterenavond vast mijn hekwerk van blok 8 van Home Sweet Home geknipt. Heel handig, vandaag kon ik het dus zo vastzetten. En.... Het zit vast, helemaal zelfs. Morgen ga ik tijdens het werk aan een kleine vergadering en het vertroetelen van moeders, lekker blok 9 knippen. Heerlijk, eerst de stoffen uitzoeken, drie keer veranderen, en dan de schaar erin!

Post met verrassingen

Wat is het toch altijd weer heerlijk als er post uit Tilburg is, van Dorry natuurlijk! Vandaag de stofjes voor de Camelot blok 14. Snel boodschappen doen, de B&B dweilen na een 20 persoons rijsttafel gisteren, gasten naar de kamers en tekenen en knippen maar.... Vanavond lekker niets, gewoon stukjes aan elkaar zetten dus, daar kan ik me al een hele drukke week op verheugen!
Morgen een gezellige kookworkshop en maandag een dagje weekeinde inhalen. De hele week verder zijn er weer gasten, een vergadering en een dagje ziekenhuis met mijn moeder, een dagopname voor een staaroperatie. Goed gevuld allemaal.

We hebben weer twee nieuwe huis/tuingenoten, Mies en Brenda, twee heel gezellige kipjes die hier door nederlands bekendste weerman hoogstpwrsoonlijk in hun hok zijn geparkeerd. Nog een knuffel en snel op stok; kippen zijn namelijk zooo onbeschrijfelijk dom dat als ze wakker worden in een nieuw hok, ze al niet meer weten dat ze ooit ergens anders gewoond hebben. Heel practisch dus om altijd 's avonds verse kippen bij de anderen te zetten.
Er was nog meer post... Uit Amerika om precies te zijn. Ik kon me niet inhouden en heb een prachtige serie achtergrondstofjes aangeschaft met een lief groentje voor een binding of zoiets, misschien wordt het wel een theemuts, weet ik nooit van te voren.

Weer weg

Na een enerverende week thuis waarin we de laatste hand legden aan het schilderwerk buiten van ons blauwe huis, we onze kip Blackie begroeven en we een asielkip kregen, zitten we een paar dagen in Madrid. Het weer zit niet helemaal mee, maar we genieten. Manlief heeft een conferentie en ik participeer in het partnerprogramma. Mijn computer is mee, alle mails en offertes kunnen dus gewoon gemaakt worden. Vanochtend hadden we een geschiedkundige wandeling door de oude stad en vanmiddag gaan we het koninklojk paleis bezoeken. Een enorm paleis met 3418 kamers, leuk voor een B&B!!!

Flinke klus

Dit weekeinde was echt de grote sprong voorwaarts in de herfst; vrijdag onze platbodem overgevaren naar de werf twee uur verderop. Daar wordt hij binnen gezet voor de winter, en omdat dit jaar de romp een nieuwe laag krijgt mag hij inde verwarmde ruimte. Toch altijd weer een reuzenklus, de loodzware zeilen moeten eraf, alle kussens en matrassen moeten naar binnen en natuurlijk moet alles gewassen! Dat is gebeurd gelukkig! Meteen alles gestreken en in de grote zak naar zolder tot het voorjaar. Vandaag de zeilboot van de kinderen naar binnen gebracht, kind nummer twee heeft alle zeilen eraf gehaald, de mast laten zakken en schoongemaakt. Intussen heb ik vanochtend de laatste stukjes rood geverfd van ons blauwe huis en was ik op tijd om haar naar de jachthaven vlakbij te slepen. We hadden gisteren de trailer al gebracht, als de boot erop staat kunnen we het geheel halen en tot volgend jaar in de hooiberg parkeren.
Vanmiddag vast een beetje voorgekookt voor morgen, de b&b zit vol vannacht en heeft een diner morgenavond ter gelegenheid van een verjaardag. De soesjes voor de verjaarsprofiteroles zijn gebakken, de bouillon staat in de AGA en de rest is in huis. Hier in de keuken hebben we al een dag of vier bezoek van Blackie, onze zwarte oudste kip, ze is op maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen haar buiten te laten liggen, ze zit in een doos met een bakje water en tokt een beetje voor zich uit. Iedere ochtend verwachten we het ergste maar ze doet het nog steeds. Ik zit gezellig naast haar aan blok acht te werken van Home Sweet Home. Huiselijk hoor!
Voor vanavond staan al twee reuzenschalen lasagna te wachten; we zijn met 9 personen met het eten en meteen daarna vertrekt kind twee naar Groningen. Heerlijk hectisch allemaal maar voor mij de enige manier; ik begin pas te leven met een huis vol!

Van huizen en zo...

Van het blauwe huis naar ons gewone huis om daar aan het Home Sweet Home huis nummer 7 te knippen en plakken. Na een hoop regen het weekeinde waardoor we weinig konden verven, vandaag de inhaalslag gemaakt. Het hele huis is blauw! Voor de komende dagen staan de luiken op het programma, bijna alle kozijnen zijn wit, tijd voor de rode verf. Morgenavond kan ik huis 8 gaan knippen van HSH, de aardbeistraat. De stoffen liggen klaar, het boek ligt open op de patronenpagina en de achtergrondstof is afgesneden.

Meer leuks...

Thuisgekomen had ik nog een verrassing voor mijzelf, een stapel quiltboeken en tojdschriften met allemaal 'lekkers'. Waar ga ik beginnen. Eerst maar blok 13 van de Camelot, de stofjes zijn weer prachtig! Zo, die zit in elkaar, kleine verhuizing gepland naar ons huis op het eiland; de boot van de aannemer is gezonken en wordt deze week gelicht, dit betekende wel dat we onze keuken zelf erheen moesten brengen. Alles op het voordek gezet, loodzwaar trouwens die keuken, en varen maar! Waarom wilde ik prcelein en hout ipv roestvrijstaal, was een stuk lichter geweest.
Alles uitgeladen en klaar voor de meneer die alles in elkaar en aan elkaar gaat schroeven. Rondje verven en de dag was weer voorbij, het lichte gedeelte althans.
s'Avonds was er een lezing bij de ondernemersvereniging van de honorair consul van Bahrein, volgens mij met ADHD, maar wat een leuke avond! Een superondernemer, bereid om veel risico te nemen maar daar ook de vruchten van te plukken. Genoeg energie opgedaan voor een verse dag!

Quiltwalhalla

Laatste dag, laatste kans; naar de quiltmarket in Cambridge. Een stralende dag, 30 graden, vanuit Harvard zag het eruit als een wandeling maar het was een 5 km tippel. Leuke huizen onderweg, wilde kalkoenen op de straat en uiteindelijk de beloning. Manlief aan de tafel met een drankje en ik in de stoffen ondergedompeld. 20 Fq, een paar yard rand en achtergrondstof en wat leuke quiltmallen verder zijn we maar met de bus terug gegaan. Naar het lunchwalhalla; een italiaans terras in de zon, heerlijke salade met een anini bella amore, overgoten met een welverdiend glaasje Pinot Grigio. Dat was het slot van deze week, nog een rondje door Boston gelopen, een uurtje gelezen in het park en nu op het vliegveld wachten op onze vlucht. Back to reality heet dat geloof ik....

America America

Wat is het toch bijzonder te zien dat amerikanen zo trots zijn op hun vlag, land en ... hun water.

Echt antieke quilts

Vandagg ben ik vanuit Boston met de trein naar Lowell gegaan. Doel van deze reis was het american textile history museum, met name de tentoonstelling Homefront & Battlefield, Quilts and context in the Civil War. Het was zeer de moeite waard, zoveel prachtige quilts uit 1850-1860. allemaal met hun verhaal, gerestaureerde quilts, van de waslijn geplukt door een verkleumde soldaat die er met zijn bajonet een gat in maakte voor zijn hoofd. Ook een quilt van de uniformen van twee broers, de ene vocht in het grijs tegen de ander in het blauw, moeder probeerde letterlijk het gezin weer aan elkaar te naaien na de oorlog. Drie uur later kon ik het toch niet laten de voor het museum gemaakte stofjes te kopen, even iets gedronken en weer terug naar Boston.

Mooi blauw is niet lelijk

Wat een dag.. Blauwe lucht met witte wolken en een huis dat steeds blauwer werd met witte kozijnen. Het is meer werk dan we hadden bedacht, maar met hulp van een onvolprezen schildervriendin zijn we toch een eind op weg. In de herfstvakantie gaan we weer verder, want eerst.... Boston!