Ik ben er nog!!!

Heel lang niets geschreven, maar nu is het dan weer eens zo ver!

Nadat de timmermannen vertrokken uit de Pipowagen barstte hier het hoogseizoen los. Veel, heel veel gasten en nog veel meer was. 10 machines op een dag is heel gewoon, gelukkig is dat allemaal in een apart washok en heb ik meters waslijn; zo wordt wassen leuk! Die wapperende lakens en slopen in de hollandse wind, heerlijk fris wordt alles.

En, met een altijd op zwart zaad zittende studerende dochter ben ik verzekerd van strijk, afhaal en stofzuighulp. Terwijl zij haar zakgeld verdient koop ik mijn vrije tijd, hele goede deal voor beiden.

Wel zelf gedaan is de inrichting en poetssessie in de Pipowagen; alles staat klaar voor de eerste, eigenlijk tweede, huurders deze week. De bedden zijn opgemaakt,

De tafel is gedekt,

Alles staat klaar om te gaan kokkerellen,

En dit terrasje heeft alleen de zon nog maar nodig

Gelukkig heb ik ook nog tijd om te fröbelen, eindelijk de laatste steken aan de AWS gequilt, de binding erop gezet en in het masjien voor de antieklook,

Niet doorgelopen... Even in de droger en hangen maar!

De laatste Affo mag altijd in het quiltcafé aan de muur, als het past dan, de Stonefields was te groot.

Vorige week woensdag toog ik met Yvonne naar Dronten, op bezoek bij Carina voor de al lang afgesproken "quilt in a day" . Natuurlijk begonnen we met koffie PLUS!

Ook Carina is besmet door het engelse serviezen virus en spaart en spaart....

Begint al een aardige verzameling te worden. En toen, de naaimachines in de aanslag, voorbereide stroken uit de doos en GAS!

Carina had een paar prachtige charmpacks tot stroken gestikt; maar hoe nu verder. Verleggen en nog eens verleggen en snel vastzetten. Ertussen komen randen met zogenaamde Wonky stars, sterren met ongelijke punten, ontzettend gaaf!

Yvonne werkt stug door aan haar schitterende Guute, ze zag de naaimachine niet zitten. Groot gelijk want ze maakt zulke mooie dingen met de hand!

Ik had thuis vast mijn blauwe voorraad aan repen van 3,5 inch gesneden. Deze met lichte banen ertussen aan elkaar gestikt en weer gesneden. Razendsnelle methode, na een paar uur had Wiebe de hond, van Yvonne, al een dekentje!

Gisteren thuis nog een uurtje gas gegeven en de top voor de jongste zoon is 2,10 bij 2,10 meter, af dus!

Deze top ga ik knopen, van planken heb ik een frame gebouwd op de juiste grootte, met klemmen wil ik de drie lagen stevig vastzetten en dan knopen. Moet wel buiten denk ik. Het is een gevaarte, als je er omheen wilt lopen moet je de ruimte hebben!

En, evenlang als de hele top voor de jongste deed ik over dit priegelblokje voor Sjaan, ben dan ook zeer teveden....

De rij is af, wordt vervolgd...

Gepiept!

Hoera, hoera, vanmiddag om 17.00 uur vertrokken de laatste timmermannen uit de Pipowagen. Na weken ellende heeft de fabriek de enige juiste stap genomen; de klusser er uit geschopt en drie eigen mannen vanuit Vriezenveen naar het westen gestuurd. Met succes!

Samen met de electricien zijn ze de hele dag bezig geweest om alles in orde te krijgen. Zagen, kitten, schilderen en tegelen, alles werd supernetjes gemaakt. 

Hulde aan de mannen van RC PANELS In Vriezenveen: wat hebben ze het geweldig gedaan, eindelijk staat hier dat wat we besteld hebben!

Bloemetje aan de veranda en Klaar is Kees. Nou..... Beetje schoonmaken nog.

Eerst maar eens de hond uitlaten. Een heuse jachthond is ze, onze Feya. En wat wil deze hond? Juist, jagen, alleen maar op hazen. Omdat er door de vogelgriep niet genoeg is gejaagd barst het van de hazen in de polder, zes in dit stukje land!

Zelfs in de tuin lopen ze, deze zat voor het raam in mijn werkkamer

Vandaag kwam mijn achterkantstof voor de mandjes binnen, een heel gewoon katoenen ruitje; de quilt is al zo druk.

Vanavond ga ik het laatste stukje van de AWS proberen te quilten, de laatste loodjes wegen echt het zwaarst..

Het laaste stuk is saai, de slinger volgen tussen de blaadjes in de streep,

Daarna een kussen voor de bank in het Blauwe Huis bekleden en dan mag ik naar bed. Morgen een Cafédag dus veel lawaai en gezelligheid op komst....

En nu aan het werk!

Bijna durf ik niet te vertellen dat ik wéér op vakantie was... Een lang weekeinde dit keer, naar Brussel. Heel leuk, drie generaties, moeder met dochter en kleindochters....

Het was een echt meidenweekeinde, veel gelachen, veel gezien; oma is onvermoeibaar met haar boek bezienswaardigheden. In de metro, uit de bus, kerk in en museum uit, wat is er veel te zien!

Het Manneken Pis had niets aan voor de verandering, het was er razend druk.

Na een rondwandeling op een bijna zwoele vrijdag was het goed toeven in een echt belgisch biercafé, en wat drink je daar.... Juist, een echt belgisch biertje, 

Of twee,

Rondje door de oudste overdekte winkelstraat van Europa, de Hubertusgalerij; een kunstwerk op zich!

Voor we vertrokken was er natuurlijk nog een quiltcaféwoensdag, gezellig druk en veel herrie. Patricia had geweldige boeken bij zich, houd je van Civil Warstoffen is zeker 'the blue and the gray' een aanrader. Ik heb het tenminste direct besteld....

Omdat ik eindelijk mijn sterrenquilt helemaal afgemaakt heb, na het mooie quilten van Margareth betekent dat een binding eraan, kan ik wat nieuws gaan beginnen. 

Meer dan zes projecten tegelijk wil ik niet dus het was precies op tijd! Label zit er intussen ook aan,

Net als aan de Stonefields

En, over de Stonefields gesproken: de Stitchers Inn uit Nunspeet organiseert hier een 'SHOW JE STONEFIELD'-dag.

Op 21 november van 10 tot 16 uur, opgeven kan nog net; het loopt storm!

De hele dag kletsen over, kijken naar, werken aan en aaien van ieders Stonefield, wat wil je nog meer? Dit alles natuurlijk onder het genot van heerlijke hapjes en drankjes met een middagworkshopje als toetje!

Weer terug...

Na een supervakantie van twee weken in Suriname ben ik weer thuis, niet fit want ik heb een naar buikvirus.

Maar wat was het de moeite waard! Samen met een dochter op vakantie is altijd al bijzonder, maar zo'n reis, naar een ver land waar je alletwee al geweest bent is geweldig. We hadden een waslijst aan dingen die we wilden zien en doen, en natuurlijk het Soroptimistenlustrum, de eigenlijke aanleiding voor de trip.

Eerst maar naar het kinderdorp, dochter heeft hier vrijwilligerswerk gedaan. Ze kenden haar nog, als aapjes hingen ze aan haar!

Voor de lustrumfeesten begonnen zijn we naar de jungle vertrokken, een Natureresort op een uur vliegen van Paramaribo, een prachtige belefenis, we hebben in een kajak in de stroomversnellingen gevaren, krokodillen gezien, in de rivier gezwommen en berg geklommen. Natuurlijk ook lekker in een hangmat gelegen bij tropische temperaturen; warm is het namelijk echt!

Terug in Paramaribo na vier dagen , begonnen de feestelijkheden; excursies, lunches, diners, fundraisingavonden en HET feest. Alles lekker buiten onder de sterrenhemel, super verzorgd en wat een warmte van alle surinaamse zussen!

De laaste dag werden we door mijn tijdelijke 'twinsisa' meegenomen naar de Staatsoliebedrijven. Schitterend, bij olie in de tropen heb je al snel Nigeria op je netvlies, maar hier was alles superschoon en verzorgd! Met een echte airboat door de moerassen , helm, gehoorbescherming, een zwemvest en veiligheidsschoenen; het was echt te gek!

Weer thuis natuurlijk direct aan de slag, het handwerkcafé ging de volgende dag weer open, donderdag opgeruimd en de pipowagen gesopt en ingericht,

Vrijdag dochters quilt opgehaald in Rijnsburg....en toen ging het licht uit. In de auto kon ik biet meer stoppen met klappertanden en ben voor het eerst in 20 jaar naar bed gegaan om half zes.

Het mooie is als je je rustig wilt houden, dat je toch iets gaat zoeken. En vond! De mandjes van de mandjesquilt waten eindelijk allemaal af, ik heb de puzzel op de grond gelegd,

Uiteraard mét hond, zodra je iets neerlegt gaat ze er bovenop zitten!

Toen de driehoeken erbij gezocht, ze appliceren had ik geen zin in....

En alles aan elkaar genaaid op de naaimasjien,

Voor wie hem ook aan het maken is, ik heb nog een paar mandjes over, graag stuur ik ze op, ik ga quilten!!!

Hij staat!

Eindelijk was het zover, de pipowagen werd afgeleverd!

Het had heel wat voet in de aarde, de vrachtwagen kon de dijk niet op, de chauffeur dacht dat we die laatste paar 100 meter wel even met een paar konden duwen. Mooi niet. Op het parkeerterrein van het sportpark werd de wagen neergezet,

Het trekkerbedrijf koppelde aan en vandaar heel langzaam dwars door het dorp naar ons huis; dat ging goed!

Maar toen: een scherpe bocht door het hek, zeker 10 keer steken, opnieuw beginnen en de palen uit de tuin van de achterburen halen, het paste allemaal precies...

Toen moest hij op zijn plaats, met de trekker ging het niet, deze moest dan ook blijven staan, afkoppelen dus maar en vast schoonmaken in afwachting van een trekrobotje.

In de bedden en eronder,

Eindelijk, wat duurt twee uur soms lang, kwam de robot met de rijplaten en kon het karwei beginnen. Uiteindelijk nog een boom omgezaagd, maar om vier uur stond hij op zijn poten, helemaal waterpas!

De electricien kwam terwijl de vrachtwagen ging, strakke planning. 

Het weekeinde hadden we leeg gepland om in te richten en verder schoon te maken, de gordijnen te maken en de laaste spullen aan te schaffen. Hoe anders kan het lopen...

De laatste tante van manlief overleed op bijna 90 jarige leeftijd en we moesten zaterdag naar de andere kant van het 

land voor de crematie. Wel 's morgens nog naar Ikea, dat kon precies. Zondagmorgen om 8 uur zat ik al gordijnen te naaien, de verloren tijd moest ingehaald, het is wel meteen een ander gezicht,

En binnen

Zelfs de badkamer kreeg een gordijntje,

Morgen komt de bouwer nog een daje met een paar man terug; een lijstje na oplevering moet nog afgewerkt en het elektriek deed het niet. Ben benieuwd...kunnen dan eindelijk de meubels erin en de bedjes opgemaakt?

In ieder geval kan ik morgen aan de slag, er ligt stof voor een feestjurk, doorwerken want donderdag moet hij mee naar Suriname!

Mijn quiltwerk heb ik uitbesteed, de sterrenquilt voor mijn dochter, met wie ik naar Paramaribo ga, is weggebracht naar dezelfde quiltster die mijn Stonefield zo mooi heeft gequilt.

Als we over 12 dagen terugkomen staan bijna de eerste huurders op de stoep, zij zien alleen de deurmat en weten niet hoe precies alles paste in de tijd.....

Weer heel thuis!

Altijd fijn om dat na een skivakantie te kunnen zeggen, alle zes alles heel. De eerste dag heb ik op de eerste afdeling een stuk ijs geraakt en een schuiver gemaakt. Ik klapte zó hard met mijn hoofd op de grond dat ik ondanks mijn helm sterren zag. Liep gelukkig goed af, beetje nekpijn maar niets ernstigs!

We hebben een heerlijke week gehad, alles zat mee, weer,

Huisje,

Gezelschap....

We hebben eindeloos Catan en hartenjagen gespeeld, gezellig gekookt en natuurlijk kaasfondue gegeten. Lunchen kon gewoon langs de piste...

De eerste dag was het zo lekker dat dochter en ik de laatste lift misten en aan de andere kant van de berg gevangen zaten. Dan maar de bus; anderhalf uur!!

Omdat we moesten wachten een biertje gedronken in een kroegje, even met de waard praten en we hadden een lift. We werden met de auto thuisgebracht, een half uur verderop. Gelukkig hadden we nog een heel pak stroopwafels voor deze held!

Weer thuis werd de hond afgeleverd, na ook voor haar een heerlijke vakantie, vond ze het toch wel weer fijn thuis, vooral in de skibroeken in de waskamer, die ruiken zo lekker na een week...