1+1=druivensap

Je plukt een teil druiven,

Je scharrelt je antieke sapkoker op in de kelder

Koken maar! Dit superapparaat zit onderin vol kokend water, erop staat een lekbak met tuit, daarin hangt de zeef met fruit en bovenop de deksel. 

Je stoomt dus het sap uit het fruit. Vannacht mag het afkoelen en morgen maak ik er geleien en jam van. Heerlijk, en dat van één druivenstaak.

B&B op de film

Na twee maanden wachten was het zover! De pilot van een kinderserie die bij ons is opgenomen werd vertoond in het filmhuis . Alle acteurs, locatieeigenaren en filmers waren aanwezig in Apeldoorn in de bios.

Wat leuk om je werkplek op het grote doek te zien, vanuit heel andere hoeken dan je normaal kijkt. De buitenopnamen waren in het bos in Apeldoorn, en heel knap, van de overgangen was niets te zien!

Allemaal kregen we de pilot op CD mee, thuis nog een rustig nagenieten.

Omdat we twee avonden een vol huis hadden door twee huwelijken in het dorp, bleef Saartje een beetje liggen.

Hier hangt het grootste gedeelte over een stoel, drie stroken blokken hangen klaar om er aan gezet te worden

Misschien wordt het morgen een geheel, eerst vandaag om vijf uur een kookworkshop voor 14 dames verzorgen. De helft van de spullen is in huis, de andere helft haal ik zo bij de groentenboer in Leiden. Twee kinderen , die even thuis waren het weekeinde, zet ik meteen op de trein; het normale leven begint weer!

Eindelijk mogen ze aan elkaar...

De blokken van Saartje zijn af, als ze vanmiddag aan elkaar gezet worden is het Saar geworden! He laatste blok had ik tegenop gezien, zoveel stukjes en hoekjes. Maar, het is gelukt en nog netjes ook!

Her een na lastste blok is ook een leukerd geworden, vogeltjes erbij voor het landelijk gevoel.

Straks gaan ze op de grote tafel in de B&B om de volgorde te bepalen. Als je zoveel Broderie Perse blokken hebt gemaakt weet je niet meer welke waar komt. Even door het verkleinglas kijken, dit leerde ik de laatste keer bij het café, dan zie je pas de goede kleurverdeling.

Intussen ben ik begonnen aan een klein quiltje uit het boek van Petra Prins en An Moonen, stars meet hexagons. Heerlijk even met papiertjes prutsen na alle getekende blokken, dit ter afwisseling. 

Ook heb ik een schuin oog laten vallen op de Wedding Sampler van Di Ford, maar, eerst moet Saartje helemaal in elkaar met de zaagtandrand eromheen. Wordt wel volgende week dus.

Eerst maar eens de restantenbak rood opgeruimd, verbazingwekkend wat je daar in vindt, de eerste 60 sterren zijn gesneden, de eerste 10 geplakt en de eerste drie als begin in elkaar gezet

Nog een dikke 100 te gaan! Wordt vervolgd...

Inspiratie genoeg

Na Sainte Marie weet je het niet meer... Moet je gaan art-quilten of toch al die antieke gaan maken, athans, je laten inspireren door al die schitterende quilts die er te zien waren.

Vooral de laatste tentoonstelling die we bezochten was geweldig: een enorme hoeveelheid antieke om van te watertanden! De één nog mooier dan de andere en nog steeds actueel qua stof en patroon. Of moet ik zeggen, weer. 

Of deze,

Welke eerst?

De mogelijkheid om wat leuks te kopen viel me een beetje tegen. Als je dol bent op de 19e eeuwse stoffen was er niet veel.

Gelukkig was Petra Prins er wel, daar haar boek aangeschaft met handtekening. Gelukkig zat haar co-writer in de tegenover gelegen stand van Den Haan en Wagemakers, dus ook van An Moonen een handtekening erin.

Probleem gecreëerd; naast het boek ligt het boek van Di Ford, waar begin ik??

Ik kan niet kiezen en wil alles uit beide boeken maken....

Pagina 1 dan maar gewoon?

Ik drink mijn cadeau van gisteren op en prik een model...manlief nam gisteren afscheid uit een bestuur en kreeg voor mij, die hem gedurende vier jasr zoveel avonden en weekeinden had moeten missen, een fles bubbels!

Van mij mag er nog wel een bestuurtje bij!

Intussen de laaste twee blokken van Saartje voorbereid en aan begonnen. Er zit een grote groep in de B&B te vergaderen, aan huis gekluisterd dus. Misschien nadat ik de lunch heb verzorgd nog een steekje...

Wordt vervolgd.

Gezellig: Schiphol

Even een kort blogje vanaf Schiphol, hier sta ik te wachten op mijn oudste vriendinnetje om naar Ste Marie te gaan. Zij komt met de trein uit het noorden en ik haal haar hier op. We slapen bij ons en gaan morgen heel vroeg weg. Zooooooon zin!

Na een razend drukke week vol vergaderingen, kamers, diners, een brunch en zelfs een picknick, ga ik mij onderdompelen in een weldadig lapjesbad.

Mijn Saartje is nu echt bijna klaar, de top dan, dus ik mag aan iets nieuws gaan beginnen van mijzelf. Ik kan alleen noet kiezen, zullen er dus wel weer meerdere worden....

Nog twee, even geduld...

Oeps en een half uur later

Het leven is weer begonnen. Na een weekje Kopenhagen met het mooiste weer van de wereld terug aan het werk.

En hoe! We zijn volgeboekt, tot aan Ste Marie 4 vergaderingen waarvan één met diner, een dag handwerkcafé, het hele weekeinde 17 man voor een zeilschoolinstructeursreunie (65+) en vandaag even een dochter verhuizen in Groningen.

Morgen een projectdag; als soroptimistenclub verzorgen we een dagje uit voor Atelier Bisnis, een atelier waar verstandelijk beperkten leren schilderen en keramieken (is dit een werkwoord)? Één keer per jaar komen ze, met begeleiders, een dagje schilderen op locatie. Wij verzorgen de lunch en zorgen dat ze op het mooiste plekje in de tuin zitten. De zorg moet al zoveel bezuinigen dat dit een soort vakantiereis is, fantastisch om er zo aan mee te kunnen werken.

Sinds de opening van de B&B is hier een permanente verkooptentoonstelling van de werken, morgen komen ze ook nieuw werk ophangen en neerzetten.

In Kopenhagen had manlief een congres en heb ik gestruind, fiets gehuurd en door de stad gecrosst, maar ook met de tein naar Rungsted, naar het Karen Blixen Museum. Al jaren ben ik een fan van haar, van ruim voor Out of Africa.

Ze woonde schitterend daar aan zee in een prachtig Deens huis met een nog mooiere tuin. Ze ligt hier ook begraven.

Vanuit de trein kon je door de bossen naar haar huis/museum lopen, op de bosweg passeerde je haar graf.

Tijdens het verblijf was af en toe ook wat tijd voor een paar steekjes; maand zes van de POP heb ik afgemaakt.

Gisteren thuis dacht ik ze maar eens aan elkaar te zetten, dat lukte aardig, tot ik ze ophing.... Oeps

Dat was niet de bedoeling, uithalen en opnieuw beginnen!

Dat is beter!

Om het af te leren gisteren een blok van Saartje afgemaakt, het eind is in zicht, nog 4 te gaan.

 

Ik houd jullie op de hoogte, vandaag moet ik echter met een tapijtshampoomachine in de weer, gordijnen ophangen en meubels schroeven.

Misschien onderweg een steekje??

10 meter binding en....

De Camelot is af! Afgelopen dinsdag kon ik de quilt ophalen bij Elly Prins. Ze heeft er precies dàt van gemaakt wat ik voor ogen had. Prachtig gequilte randen en een rustig middenstuk.

De details zijn het bekijken waard! Een rasterrand:

 

Een hoekje,

 

En één van de sterren...

 

Eenmaal thuis direct de kast in om een bijpassende bindingstof te zoeken en gelukkig te vinden! Snijden, naaien, snijden, strijken en weer naaien. Dan netjes spelden en vastzetten, dat duurde wel een paar uurtjes. 

Gelukkig had ik tijd deze afgelopen week, alle kamers vol, maar voor klusjes hadden we vier studenten van een Amsterdamse studentenvereniging. Deel van hun ontgroening is een week werken om geld voor de club te verdienen.

We kregen vier parels, alle deuren van de stalle zijn weer in de verf gezet, zo ook een stacaravan, ons toegangshek en twee zijden van het blauwe huis.

Wij hoefden ze niet te ontgroenen dus heb ik ze lekker bijgevoerd en ze als cadeautje laten douchen. De laaste dag zijn we varend naar het werk gegaan, het was zonnig en warm, dus....zwemmen na afloop! Allevier van de steiger in het meer, shampoo en doucheschuim mee en zepen maar. Dolle pret en weer lekker verf en luchtjesvrij!

 

De dames hadden het helemaal naar de zin. Jammer dat ze niet volgend jaar weer meedoen, ze mogen zo weer komen!

Weer 33 en volle bak

Vandaag ben ik wederom 33 geworden, deze leeftijd bevalt zo goed dat ik ieder jaar 33 word.

Nadat we vrijdag afscheid namen van het blauwe huis en van het uitzicht op het meer na vier weken, is het thuis als van ouds.

Lekker gezellig, de B&B zit overvol, thuis is de zoete inval weer begonnen. Vrijdagavond hadden we al direct kind twee met vier vriendinnen te logeren. Zaterdagochtend verdwenen ze met mijn auto naar België, woensdag zijn ze, weer heel, terug hoop ik.

Zaterdagochtend stonden twee oudere heren bij ons in de stal, ze waren in 1959 naar Australië geëmigreerd en waren nu terug in hun geboortedorp. Op de bonnefooi welteverstaan, niemand wist er van en ze hadden niets geregeld....of er een kamer was voor ze?

Even met ze gepraat, ze in de laatste beschikbare kamer geïnstalleerd en wat telefoontjes in het dorp gepleegd. 

's Middags konden ze bij een neef terecht en vandaag bij een vriend uit die tijd. De tamtam doet het goed want vandaag belde er al nichten uit de buurt op! Ze blijven nog een nachtje, en misschien nog wel één, ze hebben toch vakantie en geen plannen, geweldig, wat een stel!

Gelukkig kon ik gisteren nog op de valreep de laatste steekjes aan een lastig blok zetten en beginnen met een nog lastiger blok!

Alleen het teken- en snijwerk kost al uren, het in elkaar zetten wordt een hele uitdaging!

Soms is er ook iets af, mijn camelot ligt klaar, hij is doorgequilt voor me en ik kan hem halen. 

Saartje ga ik zelf weer doen heb ik besloten. 

Gelukspost

Om te beginnen wil ik iedereen bedanken die de stofvoorraden heeft doorgeworsteld om voor mij een stukje stof te zoeken! Natuurlijk het meest bedankt: Bernadet, van haar lag er vanavond een envelop in de bus met precies het stofje dat ik nodig had om blok 48 van Saartje af te maken. Snel de wasmachine aangezet en eerst het blok afgemaakt, dat moest eerst!

Op tafel stond bij thuiskomst nog een verrassing; de moeder van een vriendje van onze jongste spruit had als dank voor het logeren van haar zoon dit kwetternest gehaakt. Helemaal geestig!

 

Nog een paar daagjes en onze vakantie in het blauwe huis zit erop. Vanavond even thuis en vanaf morgen het laatste restje. We zijn hard aan het schilderen, we hebben ons voorgenomen ieder jaar een kant van het huis in de verf te zetten. Op deze manier schilder je bijna ongemerkt iedere vier jaar je hele huis.

Vandaag stond er zelfs een ladder in de kamer, het bovenraampje moest van het hor ontdaan worden om het goed te kunnen schilderen. We laten hem maar even staan, om dat reuzending zonder brokken tussen de balken door te manouvreren is lastig genoeg!

Hersenvakantiestand

Vakantie is iets fijns, althans om uit te rusten, niet om geplande zaken af te maken! Op de één of andere manier werken je hersenen niet op dezelfde kracht als in werktijd. Je hoeft niets en doet dus minder. Vandaagheb ik wat luiken geschilderd aan de zuidkant; ze hebben veel van de zon te lijden en moeten voor de winter een extra beschermlaagje. Vroeg begonnen aan de zuid-oostkant onder het dak, bij de eerste spetters verhuisd naar de veranda en uiteindelijk de noordwestkant ook nog gedaan. Heerlijk gevoel!

Toen de buien begonnen mijn naald en draad opgepakt, een zakje vol voorbereide mandjes liggen te wachten... Geen sweet William of mandjes bloemen, gewoon de mandjes uit "as the cold wind blows". De bloemen heb ik hier op tafel in de geurende variant!

Wel 295 stuks geplakt en wel! Ach, bij tien per dag zou je in een maand theoretisch een heel eind op weg moeten zijn. Zo werkt het dus niet. Natuurlijk zijn er altijd zaken die afleiden, bijvoorbeeld Saartje, heb ik eindelijk de moed verzameld om het blokvan 360 stukjes te maken, ben ik op 7/8, kom ik er achter dat ik nietgoed heb gerekend.... Ik mis 25 1" inch vierkantjes van de lichte stof. Je raadt het al; heb ik niet meer! Wie, o wie weet waar ikdot nog kan kopen, een stukje van 5x 5 inch is genoeg. Voor het contrast heb ik ook de creme versie op de foto, het gaat echter om de witte. Eeuwige roem voor de helpende hand!

Tussen de bedrijven door thuis nog snel de laaste mandjes van de POP op het wandkleed gespeld, volgende maand weer blokjes en hexen denk ik.

Aan de zijkant het middenblok van Saartje te zien; tijd om iets AF te maken geloof ik. Het wordt een onoverzichtelijke berg van blokken die ooit aan elkaar een geheel gaan vormen. Zal ik ze voor de gein eens allemaal samen voegen tot een Pockets of Morell Baskets??? Hoe zou dat er uitzien...

Eerst maar even de blik op de molen en rustig nadenken... Gezellige avond allemaal!

In de wind

Wakker worden op je bootje is het toppunt van vakantie vinden wij! Lekker buiten leven op het water in de wind. Soms wat veel zoals gisteren, tijdens het varen waaide je glas leeg en kreeg je Kaagwater over je heen. Vandaag liggen we nog even aan de buitensteiger de kranten te lezen, ontbijtje in de kuip; het leven is goed.

Het blauwe huis is driftig gebruikt de afgelopen weken, kinderen, vrienden en vriendinnen van de kinderen en zelfs oma met haar lagere schoolvriendinnen kwam langsvaren met haar sloep. Prachtig, 3 keer 80 en zo van het leven genieten.

's Avonds stookt manlief een vuurtje in een autovelg, dit zagen we vorig jaar in Canada en vonden we een reuzeidee!

Op de foto kun je zien dat het ver wegvan de bewoonde wereld is, het enige licht komt uit de ramen en van het vuurtje.

Natuurlijk maak ik ook steekjes, een blok van Saartje dat prachtig bij het huis kleurt is intussen klaar. 

Ook de laatste manden bloemen van de Pockets of Posies hebben het pand in elkaar verlaten. 

De Love Entwined is uitgeprint en wacht op tijd....

Bij de Yellow Creek Quilters zag ik een ontzettend leuke quilt, de Four Star General. Op mijn vraag of ze het patroon konden verzenden kreeg ik radiostilte... Ze verzenden niet internationaal, bleek later. 

Om het goed te maken suurde Jill mij het patroon digitaal, als cadeautje! Ontzettend lief toch? Moet nu wel iedere maand een paar blokken maken en de vorderingen laten zien van mijzelf! Één groot ding heb ik al: alle stoffen, de party of twelve van Judie Rothermel, die ik van mijn moeder uit de VS kreeg, is hier uitermate geschikt voor.

Intussen broed ik mijn ideeën uit in de zon op het water!

Fijne zondag allemaal

Winkeltje spelen

Wat was het heerlijk gisteren, lekker warm en zonnig. Om zeven uur liep ik al in de boomgaard, er kwam namelijk een complete filmploeg om een kinderfilm op te nemen in de keuken en kamers van de Bed & Breakfast. In de dagen ervoor waren al dozen en kisten afgeleverd met requisieten en lampen. De acteurs kwamen om acht uur om de ergste hitte voor te zijn. Arme kinderen, in de make-up wachten op de volgende scene terwijl het buiten één groot zwembad was, de dorpsjeugd ligt gewoon de hele dag in de vaart voor ons huis. Ook was er een filmhond, we mochten hem niet aanraken of aankijken, hij moest zich concentreren!!!

Om het nuttige met het aangename te verenigen had ik voor achten al teilen vol bessen geplukt, alles in het water om schoon te maken en rissen maar. Uiteindelijk hadden we vier kilo kruisbessen en zes kilo aalbessen, tel hier nog drie kilo frambozen bij en je begrijpt hoeveel jampotten er in de hete soda lagen... Samen met een vriendin alles gevuld, even ondersteboven gezet en van etiket en leuk dekselstofje voorzien. Wat word je daar toch ontzettend gelukkig van; een aanrecht vol verse jam in potjes!

Wat heb ik een hoop lieve reacties gekregen op het bericht over onze onfortuinlijke dochter; veel, soms zeer, uitgebreide emails met steun, goede raad en practische tips. Ze is nu even een week zeilkamp aan het leiden om de zinnen te verzetten en daarna gaan we verder met mogelijkheden onderzoeken. 

Hartelijk dank allemaal, ook voor haar was het fijn dat zoveel, voor haar wildvreemden, zich zo betrokken toonden. Ze ging heel blij naar het kamp met thema "cowboys en indianen".

Wij hebben gisterenmiddag geheel kinderloos ons bootje ingepakt en zijn in het blauwe huis gaan slapen. 

Dit niet voordat we met een stel vrienden heerlijk op de dijk hebben geborreld en daarna lekker in de schaduw op de veranda hebben gegeten. Wat is het leven toch goed op deze momenten.

Vandaag is het een paar graden koeler en daardoor prachtig om een klus aan te pakken, een hek langs de moddersloot!

Feija is zo dol op hazen dat ze dwars door de blubber het weiland inscheurt en  verdwijnt. Je hoort haar huilen in de polder terwijl ze racet. Soms komt ze pas na uren terug. Niet de bedoeling natuurlijk, als ze schapen laat schrikken of een groep pinken op hol laat slaan is de boer verre van blij. Ook lopen er jagers in de polder die een vreemde hond zonder pardon afschieten. Goede reden dus voor een hekje! Stiekem ben ik blij vanwege de modder, je ruikt eerder dat ze de sloot ingaat dan dat je het ziet, bahhh!

Hier hoeft geen hek voor, ze mag de hele dag meerkoeten kijken...

Inspiratie en verdriet

Pieken en dalen deze dagen...

Net terug van een ongelofelijk inspirerend congres in Berlijn over Visions of Paradise, de water en voedselproblematiek in de wereld. Een dodelijk saaie verhandeling van een duitse professor tegenover een prachtig gepassioneerd verhaal van Auma Obama; inderdaad de zus van. Minutenlange staande ovatie van 1500 vrouwen uit 50 landen van honderden Soroptimistclubs. Nog een paar dagen erna was ik er vol van....

De domper kwam vandaag, onze tweede is voor de derde keer uitgeloot voor geneeskunde en gaat nu in arren moede maar nederlands studeren. Het zou toch niet moeten mogen dat een zo gemotiveerd mens drie keer op rij nee te horen krijgt.

Tussen alle dochtertranen even geen steekjes, je zou ze ook zo laten vallen!

Heel veel stukjes.....

Blok 36 bestaat uit heel veel verschillende stukjes, het middendeel gaat wel, maar de rand!!! Met 72 stukjes een leuk opstapje naar het blok met de meeste delen van allemaal; wel 361 en dat voor zo'n 10x 10 blokje.

Verder vandaag maar een groot project ter hand genomen, groot in omvang wel te verstaan, niet in werk. Voor het blauwe huis heb ik op marktplaats een kale footstool met leuke pootjes gekocht. Na lang wikken en wegen heb ik gekozen voor een schattig stofje uit de bergen. Van een dierbare vriendin kreeg ik een collectie oostenrijkse stoffen die van haar moeder was geweest, echt zo'n stapel waar je naar kijkt, het geheel herschikt, weer kijkt en er geen genoeg van krijgt.

Het is precies de goede kleur blauw met als smaakmaker een bandje met vogeltjes in de goede kleur.

Dorp op stelten...

Wat is het toch heerlijk om in een kleine gemeenschap te wonen! Veel van jullie zullen de rillingen krijgen bij het idee dat iedereen elkaar kent, maar het is echt leuk. Neem gisteren bijvoorbeeld; de brandweersirene gaat midden in het dorp, je hoort de auto uitrijden en denkt onwillekeurig "gelukkig niet hier in de buurt". Dan hoor je de wagen dichterbij komen , weer wegrijden en verdwijnen. Kwartier later weer die herrie, nu aan de overkant van het water. En raad eens, een brandweerman neemt na 22 jaar afscheid en wordt in de brandweerboot met spandoeken en sirene door het hele dorp gereden! Overal applaus en collega's; toch wel bijzonder.

Natuurlijk ben ik even de dijk op gelopen om te zwaaien en te kijken.

Niet te lang want ik had voor mijzelf een puzzel gemaakt, blok 52 van Saartje, heel veel stukjes....

Wat een uitzoekerij al die papiertjes, even goed nadenken hoe je gaat beginnen. Gelukkig had ik ook blok 50 vast zover voorbereid dat ik daaraan kon applceren zonder na te hoeven denken of het op de goede plaats zat.

Eind in zicht, nog een stuk of tien blokken waarvan zes broderie perse en dan kan alles aan elkaar, altijd weer spannend!

Ook de Pockets of Posies begint ergens op te lijken; 11 mandjes klaar. Volgende maand nog zes en dan kan de hele rand eromheen gezet worden!

Vandaag eerst maar aan het werk, de vakantie is begonnen; topdrukte in de Bed & Breakfast!