Ravage en frustratie

Hoewel we dachten dat we geen schade hadden, viel dat toch tegen. Mijn lievelingsboom, een moerbei die ik lang geleden voor mijn verjaardag had gekregen, lag doormidden. Omdat hij nog zo laat in de herfst blad draagt is het altijd eng met storm in de herfst . De twee palen mochten niet baten, één is bij de grond afgebroken en toen was het gedaan.

De andere helft ligt in stukken ernaast, een enorme ravage. Dat wordt een nieuwe moerbei vrees ik...

Gelukkig was er gisteren weer een oergezellig handwerkcafé, dat maakt een hoop goed. B E H A L V E het feit dat ik de muts met theepotjes erop wil breien uit een nieuw breiboek. Iemand, maar wie, had dit boek op haar blog staan. Als je het ziet weet je nog niet dat je de volgende dag toch echt de naam niet meer kunt verzinnen en dus het boek niet kunt bestellen! Grote frustratie dus, want je begrijpt, ik wil alleen DIE muts! Wie kan me helpen en weet nog de naam...

Daardoor had ik wel tijd om het tweede blok van de Wedding Sampler af te maken, blok één dus want ik was met blok twee begonnen.

Op naar blok drie! Ik denk dat het quilt as you go gaat worden, anders kan er straks weer een top op de stapel nog te quilten. Die kleine blokjes zijn goed te doen en na het laatste blok is de quilt echt af. 

Vanavond op de bee maar een beginnetje maken als ik een achterkant heb gevonden. Anders wordt het de sterretjes. Hoewel.... Van boosheid omdat ik de muts niet kon vinden heb ik twee hele leuke bollen wol gekocht om voor een kind, of mezelf, op dikke pennen een oorklepmuts te breien. In knaloranje. Lekker puh!

Wordt vervolgd

Overgang

Niet de mijne natuurlijk , daar is weinig spannends over te vertellen. Maar die van zonnige stranden naar het hollandse herfstweer! Dat is pas heftig.

Zaten wij gisteren nog bij 30 graden te ontbijten aan het strand op Cyprus, vandaag spookt het hier. De reuzenbomen om het huis zwaaien vervaarlijk heen en weer en de wind loeit.

Er staan in de anders zo rustige vaart schuimkoppen op het water en de golven slaan over de dijk. Over een paar uur hebben we het ergste gehad zeggen ze.....(die van het weer bedoel ik).

Maar even een steekje om de rust in de tent te bewaren.

Eerst even opruimen, het onderwegtasje met mandjes kan weer terug op zijn plek tot de volgende reis

Wel natuurlijk de 'affe'  er uit gehaald, vier uur heen en vier uur terug plus wat wachttijd =12.

Het begint ergens op te lijken, ik heb er zo'n 170 nu, nog even doorzetten.

Dan de sterren, ik had wat meegenomen, heb ze aan elkaar gezet, en, als je alles bij elkaar legt wordt het best een aardig lappie!

Maar, gisterenavond toen de wasmachine en de droger stonden te draaien, heb ik Saartje op schoot gelegd, haar even geaaid en toch maar een blokje gequilt. Ze heeft toch ook rechten; ze mag best een binding als ze af is!

Toen was het KABOEM!, de droger stopte ermee, altijd fijn met vier natte wassen. De monteur komt vandaag al gelukkig. In de waskamer van de B&B staat prettig genoeg ook een droger dus ik kan wel vooruit. Het is even een onderneming om met dit weer het erf over te steken met een mand was, maar dan is het wel droog . Heen gaat trouwens beter dan terug, die natte kledders blijven nog wel in de mand maar die droge spullen; die moet je echt vasthouden!

Waai niet weg en wordt vervolgd....

Goede tip en rasterwerk

O

Dank voor alle reacties op het quiltpatroon van Saartje!

Yvonne, je bent een held; het ruitpatroon is prachtig, een superidee dus.

Niet alleen voor de broderie perse nlokken maar ook voor de "stofblokken vind ik het iets toevoegen.

Intussen heb ik zo'n zes blokken en mijn vinger doorgequilt en wordt het al wat.

Dinderdagavond ben ik op de eerste bee in mijn leven geweest, wat was dat leuk. Heerlijk om te zien dat je niet de enige lapjesgestoorde bent, gewoon een avond met allemaal mensen met dezelfde afwijking! Nog geestiger is dat ik net zie dat de Yvonne die mij de ruitjestip gaf dezelfde is waar ik donderdagavond thuis was op de bee. Ik had nooit het verband gelegd. Leuk was dat ik daar allemaal dames tegenkwam die ik of al volgde, of al contact mee had (gehad). De wereld is leuk klein als quiltster.

Voor die avond had ik mijn rode sterretjes meegenomen, lekker handzaam in een doosje en makkelijk te maken in de kwekkende club. Schiet aardig op en wordt steeds leuker.

Ook ben ik toch maar begonnen aan de Antique Wedding Sampler van Di Ford, een blokje geknipt en voorbereid om in elkaar te zetten... Ik kan het gewoon niet later, ik houd van deze blokken!

De kop is eraf!

Ik bedoel gewoon dat ik begonnen ben met het doorquilten van Saartje. Het middenblok is gedaan, nog maar 61 kleinere en de rand....

Ben er nog steeds niet uit wat ik met de Broderie Perse blokken ga doen. Een motief over het hele blok of een randje om de applicatie, hellup!

Gelukkig genoeg andere blokjes om mee te beginnen.

En voor tussendoor, bij de buis of zo, de rode hexjes en sterretjes van An Moonen, gewoon alleen maar knippen , plakken en aan elkaar, heeeeerlijk!

Men neme....

Het laatste stuk toile van een rol, zes jaar geleden op marktplaats gekocht toen truttig nog niet hip was.

Wie mij kent weet dat ik altijd al een zwak voor grote truttigheid heb gehad.

 

Men neme vervolgens een stuk Hobbs, dit ligt al een jaar te wachten op een quilt die groot genoeg is, het was een kingsize!

 

Dit plak je netjes aan elkaar met lijmspray van de Action, een supertip van een trouwe quiltcafébezoeker. Sterker nog: een cadeau van haar, geruild voor een heleboel hexen van rozenstofjes uit de voorraad.

Men neme ook een dochter, of bij gebrek daaraan is een echtgenoot soms ook handig. Zij moet helpen rollen, plakken, tillen etc. En vooral geen eigen initiatief!

Zonder huisdier, de hond op de lapjes is genoeg.

Vervolgens neme men de top en plakt die aan de andere kant van de Hobbs.

Dan kom je erachter dat het patroon van de achterkant ondersteboven zit, je vezint 24 smoezen waarom dit mooier is en haalt dan toch alles maar weer los.

 

Zoals een oude wijze vriendin placht te zeggen; lang vergeten woorden komen boven. Bij mij zelfs hoger dan boven, ze komen naar buiten!

Maar dan..... Zit alles goed en kan het quiltfeestje beginnen! Eerst maar eens rustig bedenken welke kleur garen het moet worden.

Ik weet ook nog niet wat en hoe ik de broderie perse blokken ga doen, intensief, juist rustig? De tijd zal het leren en wordt vervolgd

 

Lekker kleedje...

Waarom mag ik er nou niet middenop gaan liggen? Ze legt het toch niet voor niets neer!

Die haaientanden kan ze er best aanspelden als ik hier lig. 

Papiertjes en meer

Terwijl de sappan zijn werk deed kon ik heerlijk met papiertjes in de weer; de hexagons meet stars uit het boek nan An Moonen en Petra Prins. Na Saartje met al de applicatie is het papiertjes werk heerlijk ontspannen. Zoeken, snijden, plakken en leuke combis maken. Je plakt steeds weer een rijtje aan je werk en het wordt steeds leuker!

Toen het druivensap was afgekoeld heb ik het gemeten, 5,5 liter!!!, en er gelei van gemaakt. Ben nu wel door de door iedereen aangedragen voorraad potten heen, wat een hoeveelheid.

Op een pot hoort een etiket, dus dacht ik even via Google een leuk etiketje te maken en te printen. Leuk idee maar onuitvoerbaar! Rare vormen en niet aan het etiket aan te passen groottes heb ik gevonden. En deze

Heel leuk, maar niet te doen, je moet ze per stuk uitknippen! Wel handig was de TIP! Plak papieren etiketten met melk op je jampot, blijft goed zitten, en wat belangrijker is; ze kunnen er weer af in het water. Eet smakelijk dus!

1+1=druivensap

Je plukt een teil druiven,

Je scharrelt je antieke sapkoker op in de kelder

Koken maar! Dit superapparaat zit onderin vol kokend water, erop staat een lekbak met tuit, daarin hangt de zeef met fruit en bovenop de deksel. 

Je stoomt dus het sap uit het fruit. Vannacht mag het afkoelen en morgen maak ik er geleien en jam van. Heerlijk, en dat van één druivenstaak.

B&B op de film

Na twee maanden wachten was het zover! De pilot van een kinderserie die bij ons is opgenomen werd vertoond in het filmhuis . Alle acteurs, locatieeigenaren en filmers waren aanwezig in Apeldoorn in de bios.

Wat leuk om je werkplek op het grote doek te zien, vanuit heel andere hoeken dan je normaal kijkt. De buitenopnamen waren in het bos in Apeldoorn, en heel knap, van de overgangen was niets te zien!

Allemaal kregen we de pilot op CD mee, thuis nog een rustig nagenieten.

Omdat we twee avonden een vol huis hadden door twee huwelijken in het dorp, bleef Saartje een beetje liggen.

Hier hangt het grootste gedeelte over een stoel, drie stroken blokken hangen klaar om er aan gezet te worden

Misschien wordt het morgen een geheel, eerst vandaag om vijf uur een kookworkshop voor 14 dames verzorgen. De helft van de spullen is in huis, de andere helft haal ik zo bij de groentenboer in Leiden. Twee kinderen , die even thuis waren het weekeinde, zet ik meteen op de trein; het normale leven begint weer!

Eindelijk mogen ze aan elkaar...

De blokken van Saartje zijn af, als ze vanmiddag aan elkaar gezet worden is het Saar geworden! He laatste blok had ik tegenop gezien, zoveel stukjes en hoekjes. Maar, het is gelukt en nog netjes ook!

Her een na lastste blok is ook een leukerd geworden, vogeltjes erbij voor het landelijk gevoel.

Straks gaan ze op de grote tafel in de B&B om de volgorde te bepalen. Als je zoveel Broderie Perse blokken hebt gemaakt weet je niet meer welke waar komt. Even door het verkleinglas kijken, dit leerde ik de laatste keer bij het café, dan zie je pas de goede kleurverdeling.

Intussen ben ik begonnen aan een klein quiltje uit het boek van Petra Prins en An Moonen, stars meet hexagons. Heerlijk even met papiertjes prutsen na alle getekende blokken, dit ter afwisseling. 

Ook heb ik een schuin oog laten vallen op de Wedding Sampler van Di Ford, maar, eerst moet Saartje helemaal in elkaar met de zaagtandrand eromheen. Wordt wel volgende week dus.

Eerst maar eens de restantenbak rood opgeruimd, verbazingwekkend wat je daar in vindt, de eerste 60 sterren zijn gesneden, de eerste 10 geplakt en de eerste drie als begin in elkaar gezet

Nog een dikke 100 te gaan! Wordt vervolgd...

Inspiratie genoeg

Na Sainte Marie weet je het niet meer... Moet je gaan art-quilten of toch al die antieke gaan maken, athans, je laten inspireren door al die schitterende quilts die er te zien waren.

Vooral de laatste tentoonstelling die we bezochten was geweldig: een enorme hoeveelheid antieke om van te watertanden! De één nog mooier dan de andere en nog steeds actueel qua stof en patroon. Of moet ik zeggen, weer. 

Of deze,

Welke eerst?

De mogelijkheid om wat leuks te kopen viel me een beetje tegen. Als je dol bent op de 19e eeuwse stoffen was er niet veel.

Gelukkig was Petra Prins er wel, daar haar boek aangeschaft met handtekening. Gelukkig zat haar co-writer in de tegenover gelegen stand van Den Haan en Wagemakers, dus ook van An Moonen een handtekening erin.

Probleem gecreëerd; naast het boek ligt het boek van Di Ford, waar begin ik??

Ik kan niet kiezen en wil alles uit beide boeken maken....

Pagina 1 dan maar gewoon?

Ik drink mijn cadeau van gisteren op en prik een model...manlief nam gisteren afscheid uit een bestuur en kreeg voor mij, die hem gedurende vier jasr zoveel avonden en weekeinden had moeten missen, een fles bubbels!

Van mij mag er nog wel een bestuurtje bij!

Intussen de laaste twee blokken van Saartje voorbereid en aan begonnen. Er zit een grote groep in de B&B te vergaderen, aan huis gekluisterd dus. Misschien nadat ik de lunch heb verzorgd nog een steekje...

Wordt vervolgd.

Gezellig: Schiphol

Even een kort blogje vanaf Schiphol, hier sta ik te wachten op mijn oudste vriendinnetje om naar Ste Marie te gaan. Zij komt met de trein uit het noorden en ik haal haar hier op. We slapen bij ons en gaan morgen heel vroeg weg. Zooooooon zin!

Na een razend drukke week vol vergaderingen, kamers, diners, een brunch en zelfs een picknick, ga ik mij onderdompelen in een weldadig lapjesbad.

Mijn Saartje is nu echt bijna klaar, de top dan, dus ik mag aan iets nieuws gaan beginnen van mijzelf. Ik kan alleen noet kiezen, zullen er dus wel weer meerdere worden....

Nog twee, even geduld...

Oeps en een half uur later

Het leven is weer begonnen. Na een weekje Kopenhagen met het mooiste weer van de wereld terug aan het werk.

En hoe! We zijn volgeboekt, tot aan Ste Marie 4 vergaderingen waarvan één met diner, een dag handwerkcafé, het hele weekeinde 17 man voor een zeilschoolinstructeursreunie (65+) en vandaag even een dochter verhuizen in Groningen.

Morgen een projectdag; als soroptimistenclub verzorgen we een dagje uit voor Atelier Bisnis, een atelier waar verstandelijk beperkten leren schilderen en keramieken (is dit een werkwoord)? Één keer per jaar komen ze, met begeleiders, een dagje schilderen op locatie. Wij verzorgen de lunch en zorgen dat ze op het mooiste plekje in de tuin zitten. De zorg moet al zoveel bezuinigen dat dit een soort vakantiereis is, fantastisch om er zo aan mee te kunnen werken.

Sinds de opening van de B&B is hier een permanente verkooptentoonstelling van de werken, morgen komen ze ook nieuw werk ophangen en neerzetten.

In Kopenhagen had manlief een congres en heb ik gestruind, fiets gehuurd en door de stad gecrosst, maar ook met de tein naar Rungsted, naar het Karen Blixen Museum. Al jaren ben ik een fan van haar, van ruim voor Out of Africa.

Ze woonde schitterend daar aan zee in een prachtig Deens huis met een nog mooiere tuin. Ze ligt hier ook begraven.

Vanuit de trein kon je door de bossen naar haar huis/museum lopen, op de bosweg passeerde je haar graf.

Tijdens het verblijf was af en toe ook wat tijd voor een paar steekjes; maand zes van de POP heb ik afgemaakt.

Gisteren thuis dacht ik ze maar eens aan elkaar te zetten, dat lukte aardig, tot ik ze ophing.... Oeps

Dat was niet de bedoeling, uithalen en opnieuw beginnen!

Dat is beter!

Om het af te leren gisteren een blok van Saartje afgemaakt, het eind is in zicht, nog 4 te gaan.

 

Ik houd jullie op de hoogte, vandaag moet ik echter met een tapijtshampoomachine in de weer, gordijnen ophangen en meubels schroeven.

Misschien onderweg een steekje??

10 meter binding en....

De Camelot is af! Afgelopen dinsdag kon ik de quilt ophalen bij Elly Prins. Ze heeft er precies dàt van gemaakt wat ik voor ogen had. Prachtig gequilte randen en een rustig middenstuk.

De details zijn het bekijken waard! Een rasterrand:

 

Een hoekje,

 

En één van de sterren...

 

Eenmaal thuis direct de kast in om een bijpassende bindingstof te zoeken en gelukkig te vinden! Snijden, naaien, snijden, strijken en weer naaien. Dan netjes spelden en vastzetten, dat duurde wel een paar uurtjes. 

Gelukkig had ik tijd deze afgelopen week, alle kamers vol, maar voor klusjes hadden we vier studenten van een Amsterdamse studentenvereniging. Deel van hun ontgroening is een week werken om geld voor de club te verdienen.

We kregen vier parels, alle deuren van de stalle zijn weer in de verf gezet, zo ook een stacaravan, ons toegangshek en twee zijden van het blauwe huis.

Wij hoefden ze niet te ontgroenen dus heb ik ze lekker bijgevoerd en ze als cadeautje laten douchen. De laaste dag zijn we varend naar het werk gegaan, het was zonnig en warm, dus....zwemmen na afloop! Allevier van de steiger in het meer, shampoo en doucheschuim mee en zepen maar. Dolle pret en weer lekker verf en luchtjesvrij!

 

De dames hadden het helemaal naar de zin. Jammer dat ze niet volgend jaar weer meedoen, ze mogen zo weer komen!

Weer 33 en volle bak

Vandaag ben ik wederom 33 geworden, deze leeftijd bevalt zo goed dat ik ieder jaar 33 word.

Nadat we vrijdag afscheid namen van het blauwe huis en van het uitzicht op het meer na vier weken, is het thuis als van ouds.

Lekker gezellig, de B&B zit overvol, thuis is de zoete inval weer begonnen. Vrijdagavond hadden we al direct kind twee met vier vriendinnen te logeren. Zaterdagochtend verdwenen ze met mijn auto naar België, woensdag zijn ze, weer heel, terug hoop ik.

Zaterdagochtend stonden twee oudere heren bij ons in de stal, ze waren in 1959 naar Australië geëmigreerd en waren nu terug in hun geboortedorp. Op de bonnefooi welteverstaan, niemand wist er van en ze hadden niets geregeld....of er een kamer was voor ze?

Even met ze gepraat, ze in de laatste beschikbare kamer geïnstalleerd en wat telefoontjes in het dorp gepleegd. 

's Middags konden ze bij een neef terecht en vandaag bij een vriend uit die tijd. De tamtam doet het goed want vandaag belde er al nichten uit de buurt op! Ze blijven nog een nachtje, en misschien nog wel één, ze hebben toch vakantie en geen plannen, geweldig, wat een stel!

Gelukkig kon ik gisteren nog op de valreep de laatste steekjes aan een lastig blok zetten en beginnen met een nog lastiger blok!

Alleen het teken- en snijwerk kost al uren, het in elkaar zetten wordt een hele uitdaging!

Soms is er ook iets af, mijn camelot ligt klaar, hij is doorgequilt voor me en ik kan hem halen. 

Saartje ga ik zelf weer doen heb ik besloten.