En nu aan het werk!

Bijna durf ik niet te vertellen dat ik wéér op vakantie was... Een lang weekeinde dit keer, naar Brussel. Heel leuk, drie generaties, moeder met dochter en kleindochters....

Het was een echt meidenweekeinde, veel gelachen, veel gezien; oma is onvermoeibaar met haar boek bezienswaardigheden. In de metro, uit de bus, kerk in en museum uit, wat is er veel te zien!

Het Manneken Pis had niets aan voor de verandering, het was er razend druk.

Na een rondwandeling op een bijna zwoele vrijdag was het goed toeven in een echt belgisch biercafé, en wat drink je daar.... Juist, een echt belgisch biertje, 

Of twee,

Rondje door de oudste overdekte winkelstraat van Europa, de Hubertusgalerij; een kunstwerk op zich!

Voor we vertrokken was er natuurlijk nog een quiltcaféwoensdag, gezellig druk en veel herrie. Patricia had geweldige boeken bij zich, houd je van Civil Warstoffen is zeker 'the blue and the gray' een aanrader. Ik heb het tenminste direct besteld....

Omdat ik eindelijk mijn sterrenquilt helemaal afgemaakt heb, na het mooie quilten van Margareth betekent dat een binding eraan, kan ik wat nieuws gaan beginnen. 

Meer dan zes projecten tegelijk wil ik niet dus het was precies op tijd! Label zit er intussen ook aan,

Net als aan de Stonefields

En, over de Stonefields gesproken: de Stitchers Inn uit Nunspeet organiseert hier een 'SHOW JE STONEFIELD'-dag.

Op 21 november van 10 tot 16 uur, opgeven kan nog net; het loopt storm!

De hele dag kletsen over, kijken naar, werken aan en aaien van ieders Stonefield, wat wil je nog meer? Dit alles natuurlijk onder het genot van heerlijke hapjes en drankjes met een middagworkshopje als toetje!

Weer terug...

Na een supervakantie van twee weken in Suriname ben ik weer thuis, niet fit want ik heb een naar buikvirus.

Maar wat was het de moeite waard! Samen met een dochter op vakantie is altijd al bijzonder, maar zo'n reis, naar een ver land waar je alletwee al geweest bent is geweldig. We hadden een waslijst aan dingen die we wilden zien en doen, en natuurlijk het Soroptimistenlustrum, de eigenlijke aanleiding voor de trip.

Eerst maar naar het kinderdorp, dochter heeft hier vrijwilligerswerk gedaan. Ze kenden haar nog, als aapjes hingen ze aan haar!

Voor de lustrumfeesten begonnen zijn we naar de jungle vertrokken, een Natureresort op een uur vliegen van Paramaribo, een prachtige belefenis, we hebben in een kajak in de stroomversnellingen gevaren, krokodillen gezien, in de rivier gezwommen en berg geklommen. Natuurlijk ook lekker in een hangmat gelegen bij tropische temperaturen; warm is het namelijk echt!

Terug in Paramaribo na vier dagen , begonnen de feestelijkheden; excursies, lunches, diners, fundraisingavonden en HET feest. Alles lekker buiten onder de sterrenhemel, super verzorgd en wat een warmte van alle surinaamse zussen!

De laaste dag werden we door mijn tijdelijke 'twinsisa' meegenomen naar de Staatsoliebedrijven. Schitterend, bij olie in de tropen heb je al snel Nigeria op je netvlies, maar hier was alles superschoon en verzorgd! Met een echte airboat door de moerassen , helm, gehoorbescherming, een zwemvest en veiligheidsschoenen; het was echt te gek!

Weer thuis natuurlijk direct aan de slag, het handwerkcafé ging de volgende dag weer open, donderdag opgeruimd en de pipowagen gesopt en ingericht,

Vrijdag dochters quilt opgehaald in Rijnsburg....en toen ging het licht uit. In de auto kon ik biet meer stoppen met klappertanden en ben voor het eerst in 20 jaar naar bed gegaan om half zes.

Het mooie is als je je rustig wilt houden, dat je toch iets gaat zoeken. En vond! De mandjes van de mandjesquilt waten eindelijk allemaal af, ik heb de puzzel op de grond gelegd,

Uiteraard mét hond, zodra je iets neerlegt gaat ze er bovenop zitten!

Toen de driehoeken erbij gezocht, ze appliceren had ik geen zin in....

En alles aan elkaar genaaid op de naaimasjien,

Voor wie hem ook aan het maken is, ik heb nog een paar mandjes over, graag stuur ik ze op, ik ga quilten!!!

Hij staat!

Eindelijk was het zover, de pipowagen werd afgeleverd!

Het had heel wat voet in de aarde, de vrachtwagen kon de dijk niet op, de chauffeur dacht dat we die laatste paar 100 meter wel even met een paar konden duwen. Mooi niet. Op het parkeerterrein van het sportpark werd de wagen neergezet,

Het trekkerbedrijf koppelde aan en vandaar heel langzaam dwars door het dorp naar ons huis; dat ging goed!

Maar toen: een scherpe bocht door het hek, zeker 10 keer steken, opnieuw beginnen en de palen uit de tuin van de achterburen halen, het paste allemaal precies...

Toen moest hij op zijn plaats, met de trekker ging het niet, deze moest dan ook blijven staan, afkoppelen dus maar en vast schoonmaken in afwachting van een trekrobotje.

In de bedden en eronder,

Eindelijk, wat duurt twee uur soms lang, kwam de robot met de rijplaten en kon het karwei beginnen. Uiteindelijk nog een boom omgezaagd, maar om vier uur stond hij op zijn poten, helemaal waterpas!

De electricien kwam terwijl de vrachtwagen ging, strakke planning. 

Het weekeinde hadden we leeg gepland om in te richten en verder schoon te maken, de gordijnen te maken en de laaste spullen aan te schaffen. Hoe anders kan het lopen...

De laatste tante van manlief overleed op bijna 90 jarige leeftijd en we moesten zaterdag naar de andere kant van het 

land voor de crematie. Wel 's morgens nog naar Ikea, dat kon precies. Zondagmorgen om 8 uur zat ik al gordijnen te naaien, de verloren tijd moest ingehaald, het is wel meteen een ander gezicht,

En binnen

Zelfs de badkamer kreeg een gordijntje,

Morgen komt de bouwer nog een daje met een paar man terug; een lijstje na oplevering moet nog afgewerkt en het elektriek deed het niet. Ben benieuwd...kunnen dan eindelijk de meubels erin en de bedjes opgemaakt?

In ieder geval kan ik morgen aan de slag, er ligt stof voor een feestjurk, doorwerken want donderdag moet hij mee naar Suriname!

Mijn quiltwerk heb ik uitbesteed, de sterrenquilt voor mijn dochter, met wie ik naar Paramaribo ga, is weggebracht naar dezelfde quiltster die mijn Stonefield zo mooi heeft gequilt.

Als we over 12 dagen terugkomen staan bijna de eerste huurders op de stoep, zij zien alleen de deurmat en weten niet hoe precies alles paste in de tijd.....

Weer heel thuis!

Altijd fijn om dat na een skivakantie te kunnen zeggen, alle zes alles heel. De eerste dag heb ik op de eerste afdeling een stuk ijs geraakt en een schuiver gemaakt. Ik klapte zó hard met mijn hoofd op de grond dat ik ondanks mijn helm sterren zag. Liep gelukkig goed af, beetje nekpijn maar niets ernstigs!

We hebben een heerlijke week gehad, alles zat mee, weer,

Huisje,

Gezelschap....

We hebben eindeloos Catan en hartenjagen gespeeld, gezellig gekookt en natuurlijk kaasfondue gegeten. Lunchen kon gewoon langs de piste...

De eerste dag was het zo lekker dat dochter en ik de laatste lift misten en aan de andere kant van de berg gevangen zaten. Dan maar de bus; anderhalf uur!!

Omdat we moesten wachten een biertje gedronken in een kroegje, even met de waard praten en we hadden een lift. We werden met de auto thuisgebracht, een half uur verderop. Gelukkig hadden we nog een heel pak stroopwafels voor deze held!

Weer thuis werd de hond afgeleverd, na ook voor haar een heerlijke vakantie, vond ze het toch wel weer fijn thuis, vooral in de skibroeken in de waskamer, die ruiken zo lekker na een week...

Boven water.....

Na twee weken blogstilte ben ik weer boven water. Hier was het alles behalve stil, naaimachine, quilten, karton en veel te zien. Het begon met een verstelverzoek; maham, mijn pyjamabroek is kapot, kun je hem maken? Nou nee dus! Het ding heb ik gemaakt toen hij nog thuis woonde, zo'n zes jaar geleden. De opdruk was van de stof gewassen en de slijtgaten zaten overal. Even in de stoffenkast duiken en achter de naaimasjien. Intussen wilde kind drie ook wel nieuwe pyjamabroeken; serieproductie dus!

De familie is weer aangekleed!

Omdat het seizoen in de B&B weer begint moest er nog even flink met karton gewerkt worden; voor de gele kamer is nu ook het setje af, een prullenbak en een theeblad voor de glazen...

Ook op quiltgebied wordt er gewerkt, de nieuwe maanden van de stoffenclub kwamen binnen met een envelop van een quiltvriendin. De laatste bevatte een lapje waar ik direct wèg van was en dus direct verwerkt heb in een Sjaan-blok.

Nog een stapeltje te gaan....

De voorbereidingen voor de Show and Tell slokten ook een deel van de tijd op. Maar eerst werd de jongste 18!!!!

Voor misschien wel de laatste keer slingers en ballonnen. We zaten met 15 man aan tafel tot laat, leuk als ze zo groot worden dat dat gewaardeerd wordt. En toen was er weer een week om. 

De week van de trunkshow... Van de school in het dorp had ik een stagiaire voor een week, een gezellige dame van 15 die veel tijd opslurpte. Ze heeft ontzettend veel gebakken, een dag in het café geholpen en vooral haar ogen uitgekeken!

Toen was het vrijdag; Annie kwam met haar vriendin en man al vroeg aan. In een paar minuten stond het vol met dozen en tassen

De eerste kijkers kwamen al heel vroeg, trappelend van ongeduld voor de show.

Carmen was gelukkig ook al vroeg en zette met hulptroep Carina snel een mini Stitchers-Inn op in de kleine vergaderruimte. En wat is er beter dan winkelen om je tijd te verdrijven....

Twee shows van Annie, lunchen, opruimen en inpakken verder begon het weekeinde.

Op veel blogs heb ik de mooiste foto's voorbij zien komen, ik heb er gewoon twee "gepikt".

En nog een foto van deze Supersuccesdag! Wat heeft iedereen gesmuld van de quilts en bijbehorende verhalen. Annie, je hebt een prachtige one-woman-show!

'S Avonds heb ik heerlijk nagenoten met een cadeau van Carmen.....lapjes plus!!!

Daar wordt een mens echt blij van.

Vandaag de laatste rommel opgeruimd en alles in orde gemaakt voor vannacht; vanwege Valentijnsdag volgeboekt. Een oude vriendin te eten gehad en nu lekker aan het quilten...de perfecte avond na een drukke periode.

Meer dan Stonefield...

Er gebeurde meer deze week, zo blij was ik met mijn affe Stonefield, dat ik nergens anders meer oog voor had!

Echter, deze week namen we afscheid van een boom, niet zomaar een boom maar een 100 jaar oude reus die voor de boerderij stond. Nadat drie jaar geleden zijn buurman, een even oude kastanjeboom, de storm niet overleefde en weggezaagd werd, is hij verbrand door de zon. Zijn bast kon na een leven in de schaduw niet tegen de zon, werd ziek en begaf het afgelopen zomer helemaal. Het was een hele klus! 

De enige overgebleven boom, een rode beuk, wordt nu ingepakt om hem hetzelfde lot te besparen.

Wij kunnen in ieder geval de open haard wel aanhouden de komende winters!

Één mooie plak hebben we bewaard, dat wordt een tuintafel met herinnering.

Maandag was de B&B keuken omgetoverd tot slagerij; maar liefst 15 meter worst hebben we gemaakt! Al jaren had ik voor mijn keukenhulp alle opzetstukken voor de worstenmakerij in huis. Nu was het zover!

Bij de slager darmen en spek besteld en de vriezer leeggehaald. Eerst alles door de wolf, een gehaktmolen,

Daarna de smaak erdoor,

Goed mengen en vullen maar die darm!

10 meter verse varkensworst in de smaken komijn, venkel en geroosterde knoflook. Daarna nog 5 meter merguez, een spaanse lamsworst met geroosterde paprika, chilivlokken en hete spaanse paprikapoeder. Deze hebben we maar direct gegeten  's avonds, met een rucolastamppotje...

En nu, nu is het weer tijd voor Sjaan, rij E is voorbereid en vordert gestaag, hier de bread basket,

Verder nog maar twee weken te gaan voor de Super Show and Tell van Annie Klippel. Er zijn nog een paar kaarten beschikbaar... En dat samen met een winkel van de Stichers Inn, te mooi om over te slaan. De shows beginnen om 10.30 en om 14.00 uur, van te voren is er koffie MET en erna SHOP TILL YOU DROP.

Als ik naar buiten kijk in de witte wereld bedenk ik dat ik echt moet gaan wandelen, ga ik dus maar doen. Misschien wil de hond wel mee...hoewel?

Hier past maar één onderschrift bij: badman, ben ik al bruin?